IV SA/Gl 578/17

1 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2018 r. 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach 2 3 W składzie następującym: 4 5 Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów w kwestii sprzeciwu M. S. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Gliwicach z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 578/17 w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 18 października 2017 r. Zarządzeniem z 18 października 2017 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek M.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W motywach tego rozstrzygnięcia wskazał, że skarżący nie uzupełnił swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego podpisanie. W tej sytuacji wyczerpane zostały przesłanki przewidziane treścią art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) uzasadniające pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Z zarządzeniem tym nie zgodził się M. S., który wniósł sprzeciw. W sprzeciwie tym podniósł, iż z uwagi na zły stan zdrowia nie jest w stanie przesłać korespondencji do Sądu w innej formie niż przy wykorzystaniu drogi elektronicznej. Na wezwanie Sądu z 13 listopada 2017 r. o podpisanie sprzeciwu, pismem z 27 listopada 2017 r. przesłał odpowiedź zawierającą sprzeciw wraz z podpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż w myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 245 wyżej wymienionej ustawy przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei Sygn. akt IV SA/Gl 578/17 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wniosek ten złożył na prawem przewidzianym druku, jednakże jak wynika to z zarządzenia starszego referendarza sądowego wniosek ten nie został podpisany. W świetle powyższego wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniająca pozostawienie złożonego wniosku bez rozpoznania. Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia sprzeciwu jednakże nie został usunięty powód pozostawienia wniosku bez rozpoznania, albowiem wniosek ten nie został podpisany. Na marginesie przyjdzie skarżącemu wyjaśnić, że po wniesieniu przez niego sprzeciwu tutejszy Sąd prowadził postępowanie zmierzające do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, sprowadzających się na braku stosownego podpisu. Zatem uzupełnienie tego braku umożliwiło tutejszemu Sądowi rozpoznanie merytoryczne sprzeciwu, jednakże nie spowodowało, iż uchybienie formalne leżące u podstaw rozstrzygnięcia starszego referendarza sądowego zostało usunięte. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 260 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.