IV SA/Gl 578/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów w kwestii zażalenia skarżącego na postanowienie tut. Sądu z 10 stycznia 2018 r. utrzymującego w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 18 października 2017 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Zażalenie podlega odrzuceniu z dwóch powodów. Po pierwsze – skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie. Po drugie zażalenie na zaskarżone postanowienie jest niedopuszczalne. Jak już wskazano w jego uzasadnieniu, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd orzekł jako sąd drugiej instancji. Przy dwuinstancyjnym modelu sądownictwa administracyjnego oznacza to, że od tego rodzaju orzeczenia nie przysługują środki odwoławcze. Potwierdzają to przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Mianowicie art. 194 § 1 stanowi, że zażalenie przysługuje w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Wśród nich nie ma rozstrzygnięcia o sprzeciwie od zarządzeń referendarza, a żaden przepis szczególny nie przewiduje w tym zakresie zażalenia. Z tych względów na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanego wyżej Prawa orzeczono, jak w sentencji.