IV SA/Gl 584/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Rogowska-Bil po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Prezydent Miasta K., decyzją z dnia [...]r., w wyniku rozpoznania wniosku R.G., odmówił przyznania jej dodatku mieszkaniowego. Powyższa decyzja została uznana za doręczoną w dniu 29 stycznia 2012 r. W piśmie z dnia 22 maja 2012 r., złożonym osobiście w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 23 maja 2012 r., skarżąca wniosła odwołanie od wymienionej decyzji. Podniosła zarzuty dotyczące treści decyzji i przedstawiła swoją aktualną sytuację życiową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa decyzja, została wysłana za pośrednictwem poczty na adres zamieszkania skarżącej w dniu 13 stycznia 2012 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej wynika, że była awizowana w dniach 16 i 23 stycznia 2012 r., a w dniu 31 stycznia 2012 r. nastąpił zwrot przesyłki do adresata, gdyż – jak wynika z informacji umieszczonej przy stemplu pocztowym - nie została podjęta w terminie. Organ podniósł, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 13 lutego 2012 r. (12 luty był dniem ustawowo wolnym od pracy). Następnie wskazał, że odwołanie zostało osobiście złożone przez skarżącą w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 23 maja 2012 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Podkreślił również, że skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu, nie uprawdopodobniła również, że jego uchybienie nie było przez nią zawinione. W skardze wniesionej od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R.G. ponownie podniosła zarzuty dotyczące decyzji organu pierwszej instancji. W całości przytoczyła treść odwołania. Nie podniosła żadnych zarzutów dotyczących postanowienia organu odwoławczego stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. stwierdzające uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Natomiast zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W przedmiotowej sprawie – jak wynika z akt administracyjnych - organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została wysłana za pośrednictwem poczty na adres zamieszkania skarżącej. Natomiast ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej wynika, że była awizowana w dniach 16 i 23 stycznia 2012 r., a w dniu 31 stycznia 2012 r. nastąpił zwrot przesyłki do adresata, gdyż – jak wynika z informacji umieszczonej przy stemplu pocztowym - nie została podjęta w terminie. W związku z tym prawidłowo organ stwierdził, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 13 lutego 2012 r. (12 luty był dniem ustawowo wolnym od pracy). Nie ulega zatem wątpliwości, że odwołanie, które zostało osobiście złożone przez skarżącą w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 23 maja 2012 r., zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Ponadto – jak podkreślił również organ odwoławczy - skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu. W świetle powyższego, nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego zostało wydane zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że skarga nie zawiera zarzutów dotyczących postanowienia organu odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Dodać również należało, że w treści odwołania skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności dotyczących przyczyn wniesienia odwołania po upływie terminu. Przeprowadzona wyżej analiza pozwala stwierdzić, że nie było podstaw do uwzględnienia skargi – jak już bowiem była o tym mowa wyżej - organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. W ramach odniesienia się do zarzutów skargi, podnieść ponadto należało, że zakresem kontroli przeprowadzonej przez Sąd w niniejszej sprawie, nie mogła być objęta decyzja organu pierwszej instancji. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie było bowiem wyłącznie postanowienie organu odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Wobec tego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę powyższą należało oddalić.