IV SA/Gl 585/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie należności przedemerytalnych w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu K. M. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie [...] zł (słownie: [...] groszy), w tym podatek VAT w kwocie [...] zł (słownie: [...]). Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. S., następnie zgodnie z wnioskiem skarżącej postanowieniem z dnia [...] r. dla niej radcę prawnego. W dalszej kolejności Okręgowa Izba Radców prawnych w K. wyznaczyła dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego K. M., która na tę okoliczność przedłożyła stosowne pełnomocnictwo z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie na jej rzecz, według przepisanych norm, kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, świadczonej z urzędu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik złożył oświadczenie, że należne wynagrodzenie nie zostało pokryte przez stronę skarżącą w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec powyższego, zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. W myśl § 3 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez Sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji, stawki minimalne wynoszą 75 % stawki minimalnej przewidzianej za postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Z kolei według § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi [...] zł. Pismo pełnomocnika z dnia 16 listopada 2007 r. należało potraktować jako opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosowanie do powołanych przepisów wynagrodzenie pełnomocnika wynosi [...] zł, co stanowi 75 % z kwoty [...] zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie [...] zł, podwyższone, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie [...]zł.