IV SA/Gl 586/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 8 sierpnia 2013 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. W wyniku wezwania przez Referendarza sądowego skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie ma dochodów, gdyż zawiesił prowadzoną dotychczas działalność gospodarczą, nie ma żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Oświadczył również, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i dwojgiem małoletnich dzieci. Następnie zarządzeniem z dnia 26 września 2013 r. Referendarz sądowy wezwał skarżącego do wskazania wysokości miesięcznych kosztów bieżącego utrzymania, kwot zaległości płatniczych oraz informacji, czy on lub jego żona korzystają ze świadczeń pomocy społecznej. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wobec tego, postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania mu prawa pomocy. W piśmie z dnia 12 grudnia 2013 r. skarżący wniósł sprzeciw od wyżej wymienionego postanowienia, do którego dołączył kserokopie rachunków, faktur VAT, paragonów, wezwań do zapłaty i umów pożyczki, dokumentujących zarówno wysokość kosztów bieżącego utrzymania, jak i zadłużenia, w tym wobec spółdzielni mieszkaniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Ponadto na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z uwagi na wniesienie sprzeciwu od postanowienia Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 listopada 2013 r., wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy podlegał ponownemu rozpoznaniu. Wraz ze sprzeciwem skarżący przedłożył kserokopie rachunków, faktur VAT, paragonów, wezwań do zapłaty i umów pożyczki. Ponadto potwierdził wysokość kosztów bieżącego utrzymania oraz okoliczności dotyczące trudnej sytuacji materialnej, wynikającej ze znacznego zadłużenia, w tym z tytułu podatków i składek ZUS. W konsekwencji uznać należało, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a wobec tego wystąpiła przesłanka przyznania prawa pomocy, określona w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.