IV SA/Gl 586/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-10-01

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba niepełnosprawna, utrzymująca się z zasiłku stałego z pomocy społecznej, która nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani wartościowych, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia radcy prawnego z urzędu jest zasadny, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny. W przypadku osoby niepełnosprawnej, utrzymującej się z zasiłku stałego z pomocy społecznej i nieposiadającej żadnych zasobów finansowych ani majątkowych, należy przychylić się do wniosku o ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu.
Stan faktyczny
Skarżący K.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu, wskazując na swoją niepełnosprawność, samotne gospodarowanie, brak zasobów pieniężnych i majątkowych oraz utrzymywanie się z zasiłku stałego z pomocy społecznej. Do wniosku dołączono orzeczenie o niepełnosprawności oraz zaświadczenie MOPS potwierdzające korzystanie ze świadczeń z powodu ubóstwa. Sąd rozpoznał wniosek.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu Na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, K.B. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Z treści druku wynik, że skarżący jest osobą niepełnosprawną, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymuje się z zasiłku stałego z pomocy społecznej, w kwocie 475 zł miesięcznie. Do druku formularza dołączone zostało orzeczenie o niepełnosprawności oraz strona nadesłała zaświadczenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 16 września 2015 r. potwierdzające, iż korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej z powodu ubóstwa zaś jego dochód nie przekracza kryterium, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 163). W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Ze względu na fakt, iż strona z mocy ustawy jest zwolniona od kosztów sądowych (por. art. 239 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), ocenie został poddany wyłącznie wniosek w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy wniosek strony o przyznanie mu radcy prawnego z urzędu okazał się zasadny, albowiem w sposób dostateczny uprawdopodobniła ona brak środków, które pozwoliłyby jej na samodzielne opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Z treści formularza wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku. Nadesłane w toku postępowania dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jest osobą niepełnosprawną (vide: orzeczenie z dnia [...] r.) i utrzymującą się ze świadczeń z pomocy społecznej (zaświadczenie MOPS w K.). W takich okolicznościach niepodobna oczekiwać, iż skarżący będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty związane z opłaceniem usług fachowego pełnomocnika, co dostatecznie uzasadnia przychylenie się do jego wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło