IV SA/Gl 587/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2016r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta S., działając na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3-6 ust. 1 i ust. 10, art. 7 ust. 1, 1a i ust. 5, art. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2011 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 966) oraz uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...], nr [...], przyznał H.J. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...] do [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że H.J. posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego o powierzchni [...] m2, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zaś średni miesięczny dochód wynosi [...] zł. Łączna kwota wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc, potwierdzona przez zarządcę wynosi [...] zł, natomiast wydatki po przeliczeniu zgodnie z przepisami ustalono na kwotę [...] zł. W dalszej części uzasadnienia organ uznał, iż skarżący spełnia ustawowe przesłanki uprawniające go do otrzymania dodatku mieszkaniowego oraz przedstawił stosowne wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego. H.J. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, gdyż uważa ją za błędną, nieuczciwą niezgodną ze stanem faktycznym i prawnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - dalej w skrócie k.p.a.) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że H.J. w dniu [...] złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, w którym podał, że posiada własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Dochody w gospodarstwie domowym, zgodnie z oświadczeniem strony, za ostatnie 3 miesiące wynoszą łącznie [...] zł ([...] zł miesięcznie), natomiast łączna kwota wydatków na mieszkanie, potwierdzona przez zarządcę, wynosi [...] zł. Następnie organ podniósł, że zagadnienia związane z przyznawaniem dodatków mieszkaniowych uregulowane są w ustawie z dnia 21 czerwca 2011 r. o dodatkach mieszkaniowych (zwanej dalej "ustawą"). W myśl art. 3 ust. 1 tej ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującym w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Natomiast stosownie do postanowień art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy normatywna powierzchnia lokalu mieszkalnego dla jednej osoby wynosi 35 m2. Organ ustalił, że wysokość najniższej emerytury wynosi 880,45 zł, a 125% tej kwoty to 1100,56 zł, zatem dochód strony w wysokości [...] zł nie przekracza dopuszczalnej kwoty dochodu. Także normatywna powierzchnia nie została przekroczona, bowiem powierzchnia lokalu wynosi [...] m2. Dalej organ wskazał, że wysokość dodatku mieszkaniowego zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt. 2 ustawy stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6 tej ustawy przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego (tj. [...] zł), a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym. W przedmiotowej sprawie kwota ta wynosi [...] zł. Wyjaśnił nadto, że stosownie do art. 6 ust. 10 ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może przekraczać, z zastrzeżeniem ust. 11, 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. Stosownie zaś do art. 6 ust. 11 ustawy rada gminy, w drodze uchwały, może podwyższyć lub obniżyć, nie więcej niż o 20 punktów procentowych, wysokość wskaźników procentowych, o których mowa w ust. 10. Maksymalna wysokość dodatku wraz z ryczałtem na zakup opału zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] wynosi 60% łącznej kwoty wydatków. Wobec czego wysokość dodatku mieszkaniowego wynosi [...] zł. W ocenie Kolegium wysokość przyznanego przez Prezydenta Miasta S. dodatku mieszkaniowego została ustalona w sposób prawidłowy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H.J. stwierdził, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest wadliwa, niezgodna z prawem oraz stanem faktycznym, nadto w jego ocenie jest także niesprawiedliwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w toku postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r, poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, czy decyzja wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony, czy też narusza zasady współżycia społecznego. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), że tylko ustalenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Przy czym stosownie do postanowień art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W następstwie rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji tego rodzaju uchybień, które obligowałyby do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Zasady przyznawania świadczenia pieniężnego w postaci dodatku mieszkaniowego, obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji, uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 966 ze zm. - zwanej jak dotychczas "ustawą"). Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym. Z kolei przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy określa normatywną powierzchnię użytkową w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego, uprawniającą do przyznania dodatku mieszkaniowego - w przypadku gospodarstwa jednoosobowego wynosi ona 35 m2. W rozpoznawanej sprawie skarżący bezspornie spełnia tzw. kryterium powierzchniowe oraz dochodowe do przyznania dodatku mieszkaniowego. Zajmuje on bowiem mieszkanie o powierzchni [...] m2 na podstawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Średni miesięczny dochód, w rozumieniu art. 3 ust. 3 cyt. ustawy na osobę wynosi [...] zł, jest więc niższy od kwoty określonej w art. 3 ust. 1 ustawy. Kwestią sporną zdaje się być natomiast wysokość dodatku mieszkaniowego, która jest uregulowana w art. 6 ust. 1 ustawy i zgodnie z brzmieniem tego przepisu stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a udziałem własnym wynoszącym 15% dla osób, których dochód jest niższy od 150 % emerytury, w przypadku prowadzenia przez te osoby gospodarstwa jednoosobowego. Stosownie do art. 6 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy są: 1) czynsz, 2) opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, 3) zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną, 4) odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, 5) inne niż wymienione w pkt 1-4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, 6) opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych, 7) wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału. Nie stanowią natomiast wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, wydatki poniesione z tytułu: 1) ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, 2) opłat za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego ) na cele bytowe - art. 6 ust. 4a ustawy. Ponadto należało odnotować, że zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się - wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy, - opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu. Jednocześnie zgodnie z art. 6 ust. 10 tej ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może przekroczyć, z zastrzeżeniem ust. 11, 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. W oparciu o art. 6 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych rada gminy, w drodze uchwały może podwyższyć lub obniżyć nie więcej niż o 20 punktów procentowych wysokość wskaźników procentowych, o których mowa w art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Rada Miejska w S. uchwałą z dnia [...] Nr [...] w sprawie obniżenia wysokości wskaźników procentowych, o których mowa w art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych w § 2 uchwaliła, iż wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem nie może przekraczać 60% wydatków przypadających na powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 60% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. Mając na uwadze powyższe zasady organy ustaliły dochody skarżącego z tytułu renty za okres 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku w kwocie [...] zł (co miesięcznie stanowi kwotę [...] zł). Prawidłowo także ustalono wydatki związane z utrzymaniem posiadanego przez niego mieszkania, które wynoszą [...] zł. Uwzględniając przedstawione wyżej uregulowania ustawy o dodatkach mieszkaniowych należy stwierdzić, że przy ustaleniu wysokości należnego dodatku mieszkaniowego organy uwzględniły udział gospodarstwa domowego w kosztach utrzymania mieszkania. Jako, że średni miesięczny dochód skarżącego nie przekroczył 150% kwoty najniższej emerytury, przy określeniu tegoż udziału, w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o dodatku mieszkaniowym, wzięto pod uwagę 15% uzyskiwanych dochodów. Wysokość dodatku mieszkaniowego traktuje się jako różnicę pomiędzy wydatkami na mieszkanie ponoszonymi przez osobę ubiegającą się, czyli według ustalenia kwotą [...] zł a udziałem własnym (15% z kwoty średniomiesięcznych dochodów [...] zł.), czyli kwotę [...] zł., z uwzględnieniem maksymalnej kwoty dodatku wyliczonej na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz w oparciu o uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...], nr [...] ustalono, że należny skarżącemu dodatek mieszkaniowy wynosi [...] zł. (tj. 60% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny). Stanowisko takie zgodne jest z przywołanymi przepisami obowiązującej ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz uchwałą Rady Miejskiej w S. z [...]. Jednocześnie wymaga podkreślenia, że przepisy dotyczące zasad przyznawania dodatków mieszkaniowych mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że muszą być ściśle stosowane bez możliwości odstępstw i to bez względu na szczególnie trudną, indywidualną sytuację osób starających się o dodatek. Ustawodawca w sposób bardzo ścisły określił zasady przyznawania i sposób obliczania dodatków mieszkaniowych, nie pozostawiając organowi administracji orzekającemu w tych sprawach możliwości działania w ramach uznania administracyjnego. Zatem organy rozpatrujące wnioski o udzielenie dodatku mieszkaniowego muszą kierować się kryteriami określonymi w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Nie mogą zatem brać pod uwagę żadnych innych okoliczności poza wskazanymi w ustawie. Organy nie mając w tym zakresie samodzielności zobowiązane są bezwzględnie przestrzegać obowiązujące zapisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie, pomimo subiektywnych odczuć skarżącego, należy zatem uznać za prawidłowe. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, jak również przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skargę - jako pozbawioną uzasadnionych podstaw - należało oddalić, co orzeczono na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.