IV SA/Gl 589/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2005 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję i określa, że nie może być ona wykonana. Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy W. W. odmówił przyznania H. M. dodatku mieszkaniowego. Organ orzekający ustalił, że miesięczny dochód strony wyniósł [...] zł, a procentowy udział jego gospodarstwa w kosztach utrzymania mieszkania stanowi 15 % miesięcznego dochodu tj. [...] zł, który musi ponieść właściciel zajmowanego lokalu, zaś wydatki za lokal przyjęte do wyliczenia dodatku mieszkaniowego stanowią jedynie ryczałt za brak centralnego ogrzewania, brak ciepłej wody i gazu przewodowego – łącznie [...] zł. W świetle art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734, ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ) nie są spełnione warunki do przyznania dodatku mieszkaniowego, ponieważ wydatki poniesione przez stronę na lokal mieszkalny są mniejsze od wymaganego własnego udziału w wydatkach na to mieszkanie. Rozpatrując sprawę na skutek odwołania wnioskodawcy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. zaskarżoną decyzją uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Kolegium stwierdziło, że z akt sprawy nie wynika, czy wnioskodawca posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu, a zatem czy spełnia przesłanki art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Dlatego wpierw należy ustalić ów tytuł prawny do lokalu i stosowanie do tych ustaleń rozpatrzyć wniosek. W skardze H. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący powołał się na swoją trudną sytuację materialną. Zarzucił też, że wskazany przez organ odwoławczy art. 2 ust. 1 cyt. ustawy pozwala też na przyznanie dodatku mieszkaniowego osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego. Jednocześnie skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Organ ten nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W pierwszej kolejności podnieść należy, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm.). Zaskarżona decyzja nie mogła się ostać, bowiem zapadła z naruszeniem przepisu art. 138 § 2 kpa, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mianowicie przepis ten umożliwia organowi odwoławczemu wydanie decyzji kasatoryjnej tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na występowanie tych przesłanek. Po pierwsze należy zauważyć, że decyzja organu podstawowego stopnia orzeka o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego z konkretnych, bliżej w tej decyzji określonych przyczyn. Jeżeli stanowisko organu I instancji w tym względzie jest prawidłowe, to zbędne byłoby wyjaśnienie, czy zachodzą jeszcze inne negatywne przesłanki do przyznania dodatku mieszkaniowego. Tak więc dopiero wtedy, gdyby Kolegium stwierdziło, że przytoczone przez organ I instancji powody nie uzasadniają odmowy przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego, to mogłoby dopatrzeć się konieczności wyjaśnienia dalszych przesłanek, od których uzależnione jest prawo do omawianego świadczenia, w tym np. dotyczących tytułu prawnego do lokalu. Tymczasem organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do ustaleńi wniosków I instancji, a zatem nie można uznać, by zostały one podważone. Po drugie – z motywów zaskarżonej decyzji nie wynika, by niezbędne było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co najmniej w znacznej części, czego wymaga art. 138 § 2 kpa. Ustalenie, czy skarżący należy do którejś z kategorii osób wymienionych w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych niekoniecznie musi wiązać się z potrzebą zgromadzenia obszernego materiału dowodowego, zwłaszcza że w aktach administracyjnych znajduje się już dokumentacja własnościowa dotycząca nieruchomości obejmującej przedmiotowy lokal mieszkalny. Jak już jednak wcześniej podniesiono wyjaśnienie kwestii tytułu prawnego do lokalu stanie się aktualne wówczas, jeżeli organ odwoławczy stwierdzi, że powody przytoczone przez organ I instancji nie mogą stanowić przesłanki do odmowy przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego. W przeciwnym razie poszukiwanie dalszych okoliczności prowadzących do takiej odmowy skutkowałby jedynie przedłużaniem czasu trwania postępowania. Powyższe wskazania organ odwoławczy będzie miał na uwadze przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Z tych względów, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu stosownie do art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 145 § 1 pkt c i art. 152 tego Prawa orzeczono, jak w sentencji. su.