IV SA/Gl 589/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 12 marca 2001 r. sygn. [...] o przyjęciu do Domu Pomocy Społecznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Odręcznym pismem z 21 maja 2016 r. J. G. i wniósł o wzruszenie decyzji Sądu Rejonowego w B. o umieszczeniu w Domu Pomocy Społecznej (dalej jako DPS) uzasadniając, że postępowanie sądowe toczyło się bez jego udziału, co uniemożliwiło mu obronę jego praw i niesłusznie umieszczono go w DPS. Wezwaniem z 21 lipca 2016 r. skarżący został wezwany do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności oraz podania organu w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. [...] o przyjęciu do Domu Pomocy Społecznej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący podał, że przedmiotem skargi jest postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Wniesiona skarga podlegała odrzuceniu z powodów formalnych. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Ogólne ramy sprawy sądowoadministracyjnej zostały zakreślone w art. 184 Konstytucji RP. Zgodnie z tym przepisem Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Powyższa myśl ustrojodawcy doczekała się rozwinięcia w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) w skrócie: P.p.s.a. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art.*3 § 2 tej ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wykładania literalna powyższego artykułu prowadzi do wniosku, że przedmiot zaskarżenia – postanowienie Sąd Rejonowego – nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych. Jak bowiem wynika z istoty sądownictwa administracyjnego, sądy administracyjne zostały powołane do kontrolowania działalności administracji, a nie orzeczeń sądów powszechnych. Zaskarżone postanowienie jest orzeczeniem sądu powszechnego i nie podlega orzecznictwu sądów administracyjnych. Orzeczenie to nie mieści się również w wyżej powołanym katalogu spraw z art. 3 § 2 p.p.s.a., wyznaczającego zakres kognicji sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że w jego ocenie sprawa ze skargi na przedmiotowe pismo nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Skoro więc zaskarżone pismo nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to tym samym skarga na to pismo jest niedopuszczalna. Po myśli art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy) W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.