IV SA/Gl 59/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. (P.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie, w dniu 4 lipca 2018 r. S. P. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zażądał zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, celem sporządzenia skargi kasacyjnej na powyższe orzeczenie. W treści tego formularza wnioskodawca powołał się na problemy zdrowotne, oświadczył, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. W dalszej części wniosku skarżący zadeklarował, że na dochód jego gospodarstwa domowego składa się pobierana przezeń renta (794 zł), zasiłek rodzinny (124 zł) oraz świadczenie wychowawcze na syna w ramach programu "Rodzina 500+", w kwocie 500 zł, z kolei wśród ponoszonych kosztów wymienił czynsz (około 500 zł), opłaty: za prąd (80 zł) i telefon (około 70 zł), a nadto wydatki na dojazdy syna do szkoły (50 zł) oraz koszty leczenia (150 zł). Dodatkowo zaakcentował, że obciążają go zaległości płatnicze w ramach "niespłaconych zobowiązań do parabanków", na kwotę około 12.000 zł, których jednak nie jest w stanie spłacać. Odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 3 sierpnia 2018 r.), skarżący nadesłał między innymi wyciąg bankowy potwierdzający otrzymanie renty za lipiec 2018 r., kopie decyzji, na mocy których przyznano mu zasiłek rodzinny, świadczenie wychowawcze, a także zasiłki celowe i zasiłek okresowy na czas od lipca do września 2018 r. (kwota 54,79 zł miesięcznie). Przedstawił również dokumenty, które potwierdzają obciążające go zadłużenie. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie zasiłku celowego z pomocy społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że wnioskujący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lipca 2018 r. - karta nr 24 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata trzeba wskazać, iż po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że zachował on wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, z kolei nadesłane przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają, że jest zadłużony i utrzymuje się wraz z synem z niewielkiej renty (794,41 zł) oraz ze świadczeń o charakterze socjalnym (zasiłek okresowy i świadczenia rodzinne, w tym wychowawcze). Suma tych dochodów wynosi zaledwie około 1.500 zł (do czego dochodzą jednorazowe zasiłki celowe z pomocy społecznej), co zważywszy wysokość deklarowanych we wniosku niezbędnych wydatków, do których należy przecież doliczyć koszty wyżywienia i zakupu środków czystości, nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności bez uszczerbku w koniecznych potrzebach jego i syna. Mając na względzie wszystkie przedstawione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.