IV SA/Gl 593/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant St. sekr. sąd. Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi S.M. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności oddala skargę. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. orzeczeniem z dnia [...]r. wydanym na podstawie art. 3,4,6 oraz 6b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) zaliczył S. M. do lekkiego stopnia niepełnosprawności na okres do 28 lutego 2010 r. Orzeczenie to zostało odebrane przez S. M. w dniu [...] 2008 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesłanej korespondencji. Pismem procesowym z dnia [...] 2008 r. S.M. wystąpił do wymienionego powyżej Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. z wnioskiem o sprostowanie niedokładności w orzeczeniu z dnia [...]r. Postanowieniem z dnia [...] r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. odmówił sprostowania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] r. Zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. pismem z dnia [...] 2009 r. wniósł S. M.. Powyższy organ wyższego stopnia postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie o odmowie sprostowania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. S. M. wniósł skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który to Sąd wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV SA/GL 491/09 oddalił wniesioną skargę. Pismem z dnia 24 maja 2010 r. skierowanym do Ministra Zdrowia S. M. podniósł, że w dniu 4 maja 2009 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. o uzupełnienie orzeczenia jak również wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia organu pierwszej instancji z dnia [...] r. Zdaniem strony organy administracji orzekły w zakresie odmowy uzupełnienia przedmiotowego orzeczenia, natomiast pominęły wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. pismem z dnia [...] 2010 r. wystąpił do strony o uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania było przez stronę niezawinione. W odpowiedzi na powyższe wezwanie S. M. pismem z dnia [...] 2010 r. podniósł, że niezdolność jego do dochowania terminu wynika z choroby wzroku stwierdzonej całkowitą niezdolnością do pracy w dniu [...] 2007 r. Zaznaczył także, że skoro niezdolność stwierdzona powyższym orzeczeniem ma miejsce od powyższej daty i trwa nadal, tym samym to oczywistym jest, że w [...] 2008 r. z powodu wzroku nie był w stanie dokonać czynności odwołania nie mając osoby, która mogłaby go w tym zastąpić. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie uwzględnił wniosku S. M. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. z dnia [...] r. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że przywrócenie terminu do wniesienia odwołania możliwe byłoby po przedstawieniu niezawinionej przez siebie przeszkody nie do przezwyciężenia, takiej jak przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź czy pożar. Zdaniem zespołu odwołujący się nie przedstawił argumentów, które potwierdzałyby, że uchybienie terminu było przez niego niezawinione. Zaznaczono, że przywołana przez stronę przyczyna niedochowania terminu nie została poparta żadnym zaświadczeniem lekarskim i nie może stanowić podstawy przywrócenia terminu. Zaznaczono również, że przeszkoda do złożenia odwołania w terminie wynikła z choroby wzroku powodującej całkowitą niezdolność do pracy nie stanowiła przeszkody do dokonywania innych czynności prawnych. Z tego też powodu uznano, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł S. M., który wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia wydanego przez organ pierwszej instancji. W motywach skargi zarzucił powyższemu rozstrzygnięciu nieważność postępowania, albowiem jego zdaniem w sprawie tej miał wypowiedzieć się wpierw organ pierwszej instancji, błędne przyjęcie, że wada wzroku uniemożliwiająca czytanie i pisanie nie stanowi przeszkody w złożeniu odwołania w terminie, błędne przyjęcie, że ma udowodnić a nie uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W motywach skargi skarżący podkreślił, że organ odwoławczy uprawniony jest do wypowiadania się jedynie w trybie zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji, a w rozpatrywanej sprawie takiego postanowienia nie było, zatem w sprawie tej orzekał organ niewłaściwy. Zakwestionował także stanowisko prezentowane przez organ administracji i uznał, że napisanie odwołania jest inną czynnością niż złożenie wniosku o wydanie orzeczenia i udział w posiedzeniu składu orzekającego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, jaką zaprezentował w uzasadnieniu swojego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje to, że orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. skarżący odebrał w dniu [...] 2008 r. jak również to, że odwołanie od tego orzeczenia wniósł wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 4 maja 2009 r. Za przyjęciem tych dat przemawiają dokumenty zgromadzone w sprawie, jak również informacje zamieszczone w pismach skarżącego, z których wynika, że orzeczenie organu pierwszej instancji otrzymał w [...] 2008 r. Skarżący jako powód spóźnionego odwołania podał to, że z uwagi na rozpoznane u niego schorzenie wzroku nie był w stanie sporządzić odwołania. W świetle przedstawionego stanu faktycznego kluczowego znaczenia nabierają postanowienia art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z brzmieniem wskazanych przepisów w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywołany wyżej stan normatywny pozwala uznać, że skarżący z całą pewnością wypełnił jeden z obowiązków, a mianowicie pismem z dnia [...] 2009 r. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednakże nie dopełnił drugiego wymogu, a mianowicie nie wniósł odwołania. Tym samym nie dopełnił czynności, dla której był wyznaczony termin. Jednakże z powyższych przepisów wynikają jeszcze dwa obowiązki, które muszą być spełnione, a mianowicie należy uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności prawnej. Gdy idzie o pierwszą z tych okoliczności, to skarżący jako przesłankę uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu podał orzeczoną chorobę wzroku, która uniemożliwia mu skuteczne dokonywanie czynności prawnych w tym uniemożliwiła terminowe wniesienie odwołania. Organ odwoławczy nie uznał wskazanej przesłanki za wystarczającej do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem organu taką przesłanką musi być przeszkoda nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiałaby wykonanie danej czynności prawnej, a taką nie jest sama choroba wzroku. W tym przypadku niezbędne byłoby udokumentowanie, że z powodu występującego u skarżącego schorzenia nie mógł on w sposób prawnie skuteczny dokonać przewidzianej przepisami prawa czynności. Ze stanowiskiem organu odwoławczego należy się zgodzić, otóż faktycznie z punktu widzenia możliwości skorzystania z przysługującego środka prawnego, jakim jest możliwość wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia konieczne jest wykazanie, że w terminie przewidzianym dla dokonania określonej czynności tej czynności prawnej nie można było dokonać. Skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi, tym samym organ odwoławczy nie miał podstaw do przywrócenia tegoż terminu. Z tego też powodu na drugi plan zeszła druga z przywołanych powyżej przesłanek, że wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Wskazanej okoliczności organ odwoławczy już nie analizował, jednakże jak wynika to z ustaleń przeprowadzonych przez Sąd i twierdzeń skarżącego, to stan uniemożliwiający dokonanie prawem przewidzianej czynności istniał i istnieje dalej, zatem nie jest możliwym ustalenie czy prośba skarżącego wniesiona została w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny, czy też później. Jednakże jak zostało to już powyżej zaznaczone okoliczność ta w niniejszej sprawie nie odgrywa już kluczowej roli skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Podnoszony przez skarżącego zarzut naruszenia przepisów o właściwości, a sprowadzający się do tego, że kwestionowane postanowienie wydał organ nieuprawniony, nie może być uwzględniony. Stosownie do postanowień art. 59 w związku z art. 144 i art. 126 Kodeksu postępowania administracyjnego o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia rozstrzyga organ wyższego stopnia. W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięcie podjął ten właśnie organ, zatem wniesiony zarzut nie znajduje umocowania w obowiązujących przepisach prawa. Przeprowadzona powyżej analiza pozwala uznać, że organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które uzasadniałoby uwzględnienie wniesionej skargi. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.