IV SA/Gl 596/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2008 r. sprawy ze skargi J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych w kwestii wniosku z dnia [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia: 1/ umorzyć postępowanie z wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych; 2/ ustanowić adwokata W sprawie ze skargi J.C. przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 listopada 2007 r. uchylono zaskarżoną decyzję organu II instancji oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta J. Wyrok został doręczony skarżącej [...]. Wnioskiem z dnia [...] skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że ma [...] dzieci w wieku [...] lat, z którymi mieszka w lokalu [...] o powierzchni [...] m². [...]. Nie jest właścicielką [...] ani [...], nie posiada również [...]. Jedynym dochodem rodziny są [...] przyznane w kwocie [...] zł dla córki M.C. i [...] zł dla syna P.C. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 243 § 1 i art. 244 w związku z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, na wniosek strony może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub całkowitym (obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego). W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek odpowiadający wymogom powołanych przepisów prawa, wskazując w nim rodzaj prawa pomocy, z jakiego chce skorzystać tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Odnosząc się do wniosku skarżącej w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych zauważyć należy, iż stosownie do postanowień art. 239 pkt 1 lit. a ppsa strona, której przedmiotem skargi jest działanie lub bezczynność organu w sprawach zakresu opieki i pomocy społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów postępowania. Oznacza to, że skarżąca z mocy przepisu prawa jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Biorąc to pod uwagę uznano, że w tym stanie prawnym wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Dlatego też na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. art. 239 pkt 1 lit. a ppsa, w punkcie 1 sentencji postanowiono o umorzeniu postępowania w kwestii przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie adwokata podkreślić trzeba, że art. 246 § 1 pkt 2 ppsa uzależnia przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, przez taką osobę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analizując sytuację finansową i rodzinną skarżącej i dając wiarę jej twierdzeniom należy uznać, że niewątpliwie nie posiada ona wystarczających środków na pokrycie wynagrodzenia adwokata. Z kwoty [...] zł [...] stanowiącej jedyny dochód [...] rodziny nie sposób wygospodarować nawet najmniejszej sumy z przeznaczeniem na wynagrodzenie adwokata. Dzieci są w takim wieku, że nie mogą finansowo wspomóc skarżącej podejmując zatrudnienie. Sama skarżąca [...], ale pozostaje obecnie [...], nie ma żadnych [...]. Zatem należy przyjąć, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia uwzględnienie wniosku o ustanowienie adwokata. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 ppsa należało postanowić, jak w punkcie 2 sentencji.