IV SA/Gl 6/08

PostanowienieWSA w Gliwicach2008-03-11

Skład orzekający: Referendarz sądowy Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłku stałego jest bezprzedmiotowy, jeśli skarżący korzysta ze zwolnienia z mocy prawa, i czy w takich okolicznościach należy ustanowić adwokata?
Ratio decidendi
Postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zostało umorzone jako bezprzedmiotowe, ponieważ skarżący korzysta ze zwolnienia z mocy prawa na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w związku ze sprawą dotyczącą pomocy społecznej. Jednocześnie, uwzględniono wniosek o ustanowienie adwokata, uznając, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie prawa pomocy w tym zakresie na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący M. R. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku stałego. Wniósł również o ustanowienie adwokata z urzędu oraz o zwolnienie od kosztów sądowych. Po wezwaniu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, skarżący przedstawił swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe. 2. Ustanowiono adwokata dla skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku skarżącego przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe; 2. ustanowić adwokata dla skarżącego. W treści skargi z dnia [...] M. R. zażądał ustanowienia adwokata z urzędu, natomiast w odrębnym piśmie procesowym opatrzonym tą samą datą wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną i zły stan zdrowia. Z uwagi na fakt, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...] skarżącego wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. M. R. złożył rzeczony formularz w dniu [...] potwierdzając, iż zakres jego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie skarżący zadeklarował, iż gospodaruje samotnie, zamieszkuje w wynajmowanym lokalu [...] o powierzchni [...] oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczny dochód brutto strony zadeklarowany został w kwocie [...], otrzymywanej przezeń w ramach [...]. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie wniesiona została na decyzję wydaną w przedmiocie zasiłku stałego, będącego jednym ze świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wnioskujący korzysta zatem w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie postępowanie w kwestii zwolnienia go od rzeczonych kosztów było bezprzedmiotowe i z tego powodu należało je umorzyć działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §3 tej ustawy. Odnosząc się natomiast do wniosku M. R. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego oraz z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika bowiem, że nie posiada on oszczędności ani innych zasobów pieniężnych, jest osobą [...] (patrz: [...] stanowiące kartę nr 13 akt administracyjnych) i uzyskuje dochód wyłącznie z tytułu [...] oraz [...] (vide: aktualizacja wywiadu środowiskowego stanowiąca karty nr 17-19 akt administracyjnych). W świetle zaprezentowanych faktów nie budzi wątpliwości, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie adwokata przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy i mogłoby poskutkować niemożnością zaspokojenia jego elementarnych potrzeb życiowych. Zważywszy podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 oraz z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło