IV SA/Gl 60/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na czynność Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. J. J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A w K., powołując się na przepisy art. 50 § 1 w zw. z art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na czynność Prezydenta Miasta R. dotyczącą wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzieleniu zamówienia – "Wykonanie badań potoków pasażerskich, struktury biletów w autobusach komunikacji miejskiej na terenie miasta R. oraz opracowanie oferty rozkładu jazdy autobusów", prowadzonego przez zamawiającego na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego z wyłączeniem stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych w związku z art. 4 pkt 8 tej ustawy. W skardze skarżący zarzucił naruszenie art. 701 § 4 Kodeksu cywilnego w związku z § 4 ust. 3 lit. a "Instrukcji dla oferentów" poprzez wybór jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez B we W. mimo tego, że oferent ten nie spełniał warunków udziału w postępowaniu. Na tej podstawie domagał się unieważnienia czynności wyboru oferty, powtórzenia czynności oceny ofert i wyboru najkorzystniejszej oferty z uwzględnieniem odrzucenia złożonej przez ww. oferenta jako niespełniającej warunków udziału w postępowaniu oraz wyboru oferty najkorzystniejszej spośród pozostałych ofert złożonych w postępowaniu. Jednocześnie skarżący wskazał, że jego pismo z dnia 19 października 2012 r., wniesione do organu na podstawie 705 § 1 Kodeksu cywilnego należy traktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie jako bezzasadnej. Wniosek o odrzucenie uzasadniono wniesieniem skargi z uchybieniem terminu do jej wniesienia, w sytuacji przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie przepis art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesiono także, iż w ocenie organu, przedmiotowa skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych, co wynika z art. 3 powołanej wyżej ustawy oraz art. 4 pkt 8 i art. 180 ustawy o zamówieniach publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. W tym aspekcie chodzi mianowicie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego, czy wniósł ją uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego. W niniejszej sprawie J. J. wniósł skargę na czynność Prezydenta Miasta R., dotyczącą wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenia zamówienia w sprawie "Wykonania badań potoków pasażerskich, struktury biletów w autobusach komunikacji miejskiej na terenie miasta R. oraz opracowania oferty rozkładu jazdy autobusów", wyrażoną w piśmie z dnia [...] r. nr [...]. Tymczasem w zakresie właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych nie mieści się orzekanie o ważności przetargów, nie należą bowiem one do katalogu aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. W szczególności rozstrzygnięcie w sprawie przetargu nie może być zakwalifikowane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Przetarg zgodnie z art. 70¹ Kodeksu cywilnego jest sposobem zawarcia umowy i przeprowadzony jest w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego. W ramach procedury przetargowej organ podejmuje działania mające charakter cywilny, a nie czynności, które w sposób władczy określają prawa i obowiązki uczestników przetargu czy też innych osób. Wobec tego należy stwierdzić, że stanowisko Prezydenta Miasta R. dotyczące wyboru najkorzystniejszej oferty jest przejawem działania organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego podlegającego kwalifikacji jako czynność prawna w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Z tego wynika, że nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Rozpatrywanie tego rodzaju spraw należy do właściwości rzeczowej sądów powszechnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. Tym samym zbędne jest odnoszenie się przez Sąd do merytorycznych zarzutów skargi.