IV SA/Gl 604/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. H. i K. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sprawie odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę K. H. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] wydało postanowienie, w którym stwierdziło, że odwołanie V. H. działającej w imieniu własnym oraz męża K. H. zostało wniesione z uchybieniem ustawowo określonego terminu. W piśmie z dnia 10 czerwca 2015 r. V.H. i K. H. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane wyżej postanowienie. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lipca 2015 r., K. H. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie pełnomocnictwa dla V. H.– w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 lipca 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 9). Jednakże brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., – obok warunków szczególnych wymienionych w tym przepisie – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Według zaś art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie nie został usunięty brak formalny skargi poprzez jej podpisanie przez skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.