IV SA/Gl 610/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. J. G. pismem procesowym z dnia 4 czerwca 2017 r., wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z [...] r. [...] w przedmiocie odmowy rozpoznania choroby zawodowej. Tutejszy Sąd pismem z 13 czerwca 2017 r. przekazał skargę do wskazanego powyżej organu administracji. Merytoryczne rozpoznanie skargi jest możliwe, jeżeli skarga ta jest dopuszczalna podmiotowo i przedmiotowo oraz odpowiada wymogom formalnym i została wniesiona w ustawowym terminie. Uchybienie jednemu ze wskazanych wymogów skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie skarga jest spóźniona. Stosownie do postanowień art. 53 S 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z dostarczonych akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona do kancelarii pełnomocnika skarżącego adwokata J.P. w dniu 4 maja 2017 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma. Należy zaznaczyć, że wskazane pismo odebrała uprawniona do tego osoba. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 czerwca 2016 r. Natomiast jak wynika z przekazanych akt skarga została sporządzona 4 czerwca 2017 r. a nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 czerwca 2017 r., jednakże została ona wniesiona nie za pośrednictwem organu, który wydał daną decyzję, lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu. W następstwie takiego wniesienia skargi tutejszy Sąd pismem z 13 czerwca 2017 r. przekazał skargę do organu właściwego i dzień nadania pisma przez tutejszy Sąd uznany musi być za dzień jej wniesienia, a to oznacza, że skarga ta wniesiona została czyli 10 dni po upływie terminu do jej wniesienia. Na marginesie można zaznaczyć, że w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania unormowanie zawarte w art. 9 pkt 3 lit d ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie Kodeksu postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), ponieważ stosownie do postanowień art. 17 ust. 2 przywołanej ustawy powyższy przepis może zostać zastosowany do decyzji wydanych przez organy administracji publicznej po 1 czerwca 2017 r. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 S 1 w wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżąca z takim wnioskiem nie wystąpiła, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy przesłanką odrzucenia skargi jest wniesienie jej z uchybieniem terminu. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.