IV SA/Gl 613/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. znak: [...] w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]r. znak [...] Prezydent Miasta C. odmówił E.S. udostępnienia wykazu umów zleceń oraz umów o dzieło zawartych w latach 2011-2012 pomiędzy Miejskim Ośrodkiem A w C., a osobami fizycznymi i prawnymi- w części dotyczącej udostępnienie wyżej wymienionych umów w sposób umożliwiający dokonanie identyfikacji osób fizycznych będących stronami tych umów, tzn. podaniem imion i nazwisk oraz adresów. Na powyższą decyzję E.S. pismem z dnia 29 maja 2013 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której podniósł, że organ celowo wadliwie pouczył go o możliwości odwołania od wskazanej wyżej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Prezydenta Miasta C. W odpowiedzi na skargę organ administracji reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego Z.N. wniósł o nieuwzględnienie skargi i jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p. p. s. a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 52 § 2 p. p. s. a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć jedynie na decyzję, która wydana została w wyniku odwołania złożonego przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a zatem na decyzję organu drugiej instancji. Z kolei zgodnie z regulacją zawartą w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1998), dalej u. d. i. p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Ponadto art. 16 ust. 2 cytowanej ustawy stanowi, że do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Regulacja art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma charakter uniwersalny, gdyż odnosi się zarówno do postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej, jak i postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wykładnia systemowa przepisu art. 16 ust. 2 u.d.i.p. nakazującego stosowanie przepisów k.p.a. do decyzji wskazanych w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (a na zasadzie analogii także do decyzji o umorzeniu postępowania w przypadku określonym w art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz do decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, wydanej na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.) prowadzi do wniosku, iż pod pojęciem "stosowania przepisów k.p.a. do decyzji" nie należy rozumieć jedynie wymogu stosowania przepisów wprost odnoszących się do tej formy działania administracji publicznej (np. art. 107 § 1 k.p.a.), ale także nakaz stosowania wszelkich przepisów pozostających w związku z wydaniem decyzji (zwrot "do decyzji" oznacza "do wydania decyzji"). Są to w szczególności przepisy regulujące procedurę, która kończy się wydaniem decyzji, oraz przepisy, które normują dalsze postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem decyzji. Oznacza to, iż od decyzji wskazanych w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (podobnie jak od decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej wydanej w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz od decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej wydanej na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.) przysługują wnioskodawcy przewidziane na gruncie k.p.a. środki prawne. Wszystkie ww. decyzje zostają podjęte przez właściwe podmioty w pierwszej instancji. Tym samym w toku instancji wnioskodawca (będący stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.) będzie mógł wnieść od nich odwołanie zgodnie z postanowieniem art. 127 § 1 k.p.a. [por. komentarz do ustawy z 9.06.2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Kłaczyński M. Szuster S. Lex/el, 2003 r.]. W niniejszej sprawie E.S. wniósł skargę na decyzję wydaną przez organ I instancji- Prezydenta Miasta C., od której nie wniósł odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Skarga przysługuje jedynie na rozstrzygnięcie organu drugiej instancji wydane w wyniku odwołania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1- 5 p. p. s. a., dlatego z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.