IV SA/Gl 615/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji pierwszoinstancyjnej Prezydenta Miasta Z. nr [...] z dnia [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji; W treści pisma procesowego datowanego na [...] K.K. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. nr [...] z dnia [...], która została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Wojewody [...] z dnia [...]. Rozstrzygnięciem tym organ pierwszej instancji odmówił wyżej wymienionej umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z tytułu zasiłku dla bezrobotnych oraz dodatku aktywizacyjnego, w kwocie ogółem [...] zł. Uzasadniając wniosek strona wywiodła, że w wyniku egzekucji wspomnianej należności uległy zajęciu środki pieniężne, które zgromadziła na rachunku bankowym, tymczasem pieniądze te "uzbierała na ewentualne życie", w związku z tym, że od [...] do [...] pozostawała bez pracy nie uzyskując dochodu i podjęła zatrudnienie dopiero [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie jednak do treści §3 tego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania takiego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej określona w przywołanym uregulowaniu polegać może na prawdopodobieństwie zaistnienia poważnej szkody (majątkowej czy też niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia bądź na ograniczeniu możliwości przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Niebezpieczeństwo zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi przy tym wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. W tym kontekście uznano, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W pierwszej kolejności należy podnieść, że zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, zgodnie z którym przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie decyzji administracyjnej należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danej decyzji. Nie każda więc decyzja nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich zawartego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy w zasadzie aktów zobowiązujących lub ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II OZ 782/09 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji rozstrzygającej o odmowie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń. Tymczasem decyzja ta nie nakłada na nią obowiązku zwrotu tych należności ani też nie przyznaje jej żadnych uprawnień. Tym samym, ewentualne wstrzymanie wykonania rzeczonego aktu nie wywołałoby jakiegokolwiek skutku. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że aktem zobowiązującym K.K. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń jest decyzja nr [...] wydana z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. w dniu [...] i to właśnie ta decyzja stanowi podstawę do przeprowadzenia egzekucji. W konsekwencji, wszelkie ewentualne wnioski o udzielenie ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania) mogą być kierowane tylko wobec tamtej decyzji - podjętej w zakresie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Niezależnie od powyższego godzi się zwrócić uwagę, iż z oświadczeń skarżącej nie wynika, aby egzekucja wspomnianych świadczeń mogła wywołać po jej stronie skutki, które można by zakwalifikować jako przesłankę wskazaną w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona podała bowiem, że w toku tej egzekucji zajęte zostały środki na jej rachunku bankowym, nie precyzując jednak, do jakich konkretnie znacznych szkód czy nieodwracalnych negatywnych skutków fakt ten miałby doprowadzić. Co więcej, jej wywody przeczą istnieniu groźby wystąpienia takich następstw, skoro podnosiła, że aktualnie (to jest od [...]) ma pracę, która stanowi dla niej źródło utrzymania, z kolei zajęte środki stanowiły jedynie pewnego rodzaju rezerwę finansową na - jak to określiła - "ewentualne życie". Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności Sąd uznał, że brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku strony i dlatego orzekł jak w sentencji działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.