IV SA/Gl 616/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy postanawia: przyznać skarżącemu adwokata z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę R. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. nr [...] z dnia [...]. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, a także przyznanie mu adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Jak wynikało z treści złożonego formularza PPF, odbywający karę pozbawienia wolności skarżący uzyskuje w zakładzie karnym dochód z tytułu wykonywanej tam pracy w wysokości [...] zł miesięcznie. Dochód ten obciążony jest zajęciem komorniczym , a skarżącemu pozostaje do dyspozycji kwota [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Instytucja prawa pomocy uregulowana została w treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270/. zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z zawartą tam regulacją prawną skarżącemu przysługuje prawo do domagania się zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, a także do przyznania profesjonalnej pomocy w postaci adwokata lub radcy prawnego. Warunkiem przyznania zwolnienia od kosztów sądowych jest z jednej strony wykazanie, że na stronie ciąży obowiązek uiszczenia konkretnych opłat sądowych, a z drugiej, że nie może ich uiścić bez uszczerbku dla siebie i swej rodziny. Zważywszy, iż przedmiotem sprawy są świadczenia pieniężne z tytułu pomocy społecznej , nie zachodzi przesłanka w postaci wymogu uiszczenia opłaty sądowej. Jako bezprzedmiotowe zatem potraktował Sąd żądanie skarżącego zwolnienia go od kosztów sądowych, których z mocy ustawy nie ma on obowiązku uiszczać. Rozpoznając natomiast żądanie skarżącego, co do przyznania mu prawa pomocy w postaci adwokat z urzędu Sąd wziął pod uwagę jego sytuację materialną. Prawo pomocy przysługiwać może bowiem stronie, której sytuacja materialna nie pozwala na pokrycie związanych z tym kosztów bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Zdaniem Sądu dochód skarżącego, całkowicie uzasadnia pogląd, iż nie jest on w stanie pokryć wydatki związane z powierzeniem prowadzenia swojej sprawy adwokatowi lub radcy prawnemu. W tym stanie rzeczy , na podstawie art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.