IV SA/Gl 62/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.Z. na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z tytułu niepłacenia alimentów w kwestii zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2012r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił osobistą skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego S.Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 lutego 2012r. o odrzuceniu skargi na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z tytułu niepłacenia alimentów. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego doręczono skarżącemu w dniu [...]. Pismem z dnia [...] skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie to zostało sporządzone przez skarżącego osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 194 § 4 P.p.s.a stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy zażalenie sporządzone jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w związku z art. 194 § 4 zdanie drugie P.p.s.a.). Wymóg sporządzenia zażalenia, o którym mowa w art. 194 § 4 P.p.s.a. przez profesjonalnego pełnomocnika, stanowi badaną przez Sąd przesłankę dopuszczalności zażalenia, a jej uchybienie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący pomimo prawidłowego pouczenia wniósł na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej zażalenie, które sporządził osobiście. Jednocześnie należy zauważyć, iż w sprawie nie zachodzi ów szczególny przypadek, o którym mowa w art. 175 § 2 w związku z art. 194 § 4 zdanie drugie P.p.s.a., albowiem skarżący nie należy do żadnej z wymienionych w tym przepisie kategorii osób, a tym samym nie jest zwolniony z przymusu adwokacko - radcowskiego przewidzianego na gruncie art. 194 § 4 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie.