IV SA/Gl 620/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.D. na postanowienie [...]Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 6 lipca 2012 r. podpisanym przez pełnomocnika (R. M.) H. D. złożyła skargę na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] mocą którego organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] odmawiającej stwierdzenia u H. D. choroby zawodowej. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2012 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni poprzez wykazanie, że należy on kręgu osób, które zgodnie z regulacją art. 35 P.p.s.a. mogą być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Pismem z dnia 14 sierpnia 2012 r. pełnomocnik, wyjaśnił że jest pracownikiem firmy w której zatrudniona jest skarżąca oraz dodatkowo pełni funkcję członka Zarządu organizacji związkowej działającej u pracodawcy. Do pisma dołączył również pełnomocnictwo Organizacji Związkowej uprawniające go do reprezentowania tejże organizacji względem pracodawcy oraz w postępowaniach sądowych. Na mocy zarządzenia z dnia 22 sierpnia 2012 r. Sąd poinformował R. M., że stosownie do regulacji art. 35 P.p.s.a. nie może on występować w sprawie jako pełnomocnik strony skarżącej. Dodatkowo wskazano, iż w myśl art. 33 P.p.s.a. może on brać udział w postępowaniu w charakterze pełnomocnika uczestnika postępowania – Organizacji Związkowej pod warunkiem zgłoszenia udziału tejże organizacji do toczącego się postępowania. Dodatkowo Sąd wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia czy podtrzymuje skargę złożoną w jej imieniu przez R. M., a w sytuacji istnienia woli jej podtrzymania do jej podpisania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone do rąk skarżącej w dniu 29 sierpnia 2012 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 16). W zakreślonym przez Sąd terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jeżeli strona w postępowaniu przed sądem jest reprezentowana przez pełnomocnika winien on zgodnie z treścią art. 37 P.p.s.a. przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. W niniejszej sprawie R. M. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że należy do kręgu osób, które na mocy art. 35 § 1 P.p.s.a. mogą występować przed sądem administracyjnym jako pełnomocnicy strony. Zgodnie bowiem z regulacją wskazanego przepisu pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W rozpoznawanej sprawie brak jest szczególnych unormowań dotyczących możliwości reprezentowania skarżącej przez osobę wskazaną przez Związek Zawodowy. Zgodnie bowiem z treścią art. 7 ust. 1. ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2011 r., Nr 244, poz. 1454) w zakresie praw i interesów zbiorowych związki zawodowe reprezentują wszystkich pracowników, niezależnie od ich przynależności związkowej. W myśl natomiast ust. 2 omawianej normy w sprawach indywidualnych stosunków pracy związki zawodowe reprezentują prawa i interesy swoich członków. Na wniosek pracownika niezrzeszonego związek zawodowy może podjąć się obrony jego praw i interesów wobec pracodawcy. Zatem jedynie w sporach pomiędzy pracownikiem, a pracodawcą Związek Zawodowy uprawniony jest do reprezentowania pracownika, i to tylko wówczas, gdy będzie on działał z wniosku takiego pracownika. Rozpoznawana sprawa dotyczy natomiast kwestii stwierdzenia choroby zawodowej, zatem nie odnosi się do sporów pomiędzy pracodawcą i pracownikiem. W sprawie tej R. M. został umocowany przez skarżącą do występowania w jej imieniu w postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu tym istnieją jednak zupełnie odmienne reguły reprezentacji strony niż w postępowaniu sądowym. Zgodnie bowiem z regulacją art. 33 § 1 K.p.a. pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Zatem w postępowaniu administracyjnym krąg osób uprawnionych do działania w imieniu strony jest bardzo szeroki. W świetle natomiast wyżej cytowanego art. 35 § 1 P.p.s.a. strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie może reprezentować przedstawiciel organizacji związkowej. Dlatego Sąd uznał, iż pełnomocnik nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów uprawnionych do występowania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym. W związku z powyższym sama skarżąca wezwana została do złożenia oświadczenia czy podtrzymuje skargę wniesioną przez pełnomocnika, a w razie odpowiedzi twierdzącej do podpisania skargi oraz nadesłania jej odpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone do rąk skarżącej, która jednak w przepisanym terminie nie wykonała zobowiązania Sądu. Zatem skoro termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 5 września 2012 r. dlatego Sąd w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.