IV SA/Gl 622/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. J.R. zwrócił się do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. o "wydanie nowego zaświadczenia dla celów nabycia prawidłowego świadczenia rentowego". W odpowiedzi organ pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. poinformował, że zaświadczenie takie zostało wydane wnioskodawcy dnia 28 kwietnia 2010 r. Na powyższe pismo J.R. wniósł do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. "zażalenie na nienazwane postanowienie odmowne Komendanta Miejskiego PSP w G.". Pismem z dnia 12 lutego 2014 r. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej poinformował J.R., że zgadza się ze stanowiskiem organu I instancji, zwracając jednocześnie uwagę, że zgodnie z art. 218 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź tez danych znajdujących się w jego posiadaniu. Dnia 26 lutego 2014 r. J.R. wniósł za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na "nienazwane postanowienie z dnia [...] r. znak [...]". Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Gl 345/14. Postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. tut. Sąd odrzucił skargę J. R. na postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia. W motywach uzasadnienia wskazano, że J.R. wniósł skargę dotyczącą pisma organu I instancji, z którego treści wynika, że należało je uznać za postanowienie wydane na podstawie art. 219 k.p.a., według którego odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Sąd stwierdził ponadto, że z akt administracyjnych wynika, że od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, które zostało rozpoznane przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K., poprzez wydanie pisma z dnia [...] r., stanowiącego postanowienie w rozumieniu przepisów k.p.a. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu dnia 29 maja 2014 r., a wobec jego niezaskarżenia Sąd stwierdził jego prawomocność z dniem 1 lipca 2014 r. Powołując się na postanowienie z dnia [...] r. J.R. pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na "nienazwane postanowienie z dnia [...] r. nr [...] organu- [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K.". W skardze J.R. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek skarżący uzasadnił brakiem pouczenia o możliwości zaskarżenia "nienazwanego postanowienia z dnia [...].". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 p. p. s. a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 p. p. s. a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżący dochował ustawowego terminu do złożenia rozpatrywanego wniosku, bowiem postanowienie z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 345/14 odebrał dnia 29 maja 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach IV SA/Gl 345/14 (k.31). Czyli dopiero w dniu 29 maja 2014 r. J.R. powziął wiadomość, że pismo z dnia [...] jest w rzeczywistości postanowieniem wydanym przez organ II instancji, od którego przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przechodząc do oceny okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu należy mieć na względzie, że wadliwe pouczenie strony lub brak takiego pouczenia nie powinno jej szkodzić. Jednakże brak lub wadliwe pouczenie nie powoduje wstrzymania biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, lecz jedynie stanowi podstawę do przywrócenia terminu. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. nie pouczył J. R. o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarżącemu nie można przypisać winy we wniesieniu skargi po terminie. W konsekwencji powyższe stanowi podstawę do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. Z przedstawionych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.