IV SA/Gl 622/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy w realizacji kosztów związanych z utrzymaniem rodziny w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 17 stycznia 2018 r., A. W. złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż żąda zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu powołał się na brak wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich interesów oraz na trudną sytuację materialną. Równocześnie oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem, nad którym sprawuje wyłączną opiekę i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 37 m2). Jako dochód swojego gospodarstwa domowego wnioskodawca zadeklarował alimenty na syna (350 zł), świadczenie wychowawcze (500 zł), zasiłek rodzinny (124 zł) oraz dodatek mieszkaniowy (336,27 zł), z kolei wśród obciążających go kosztów utrzymania wymienił czynsz (460,84 zł), uiszczane co dwa miesiące opłaty: za energię elektryczną (około 140 zł) i za gaz (około 70 zł) oraz koszty zakupu żywności (500 zł), a także żywności wg diety związanej z dolegliwościami zdrowotnymi (350 zł). Dodatkowo skarżący powołał się na zaległości płatnicze z tytułu alimentów na jego pozostałych dwoje dzieci. Do formularza wnioskodawca dołączył kopie aktualnie obowiązujących decyzji administracyjnych o przyznaniu mu dodatku mieszkaniowego wraz z ryczałtem, świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko i zasiłku rodzinnego. Przedstawił również kopię potwierdzenia przelewu dotyczącego alimentów na syna, otrzymanych w grudniu 2017 r., w kwocie 350 zł, a także kopię decyzji z dnia [...] mocą której przyznano mu zasiłek celowy, w kwocie 528 zł w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi A. W. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 18 stycznia 2018 r. - karta nr 36 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Wychowuje przy tym samotnie małoletniego syna, zaś wspomniana wyżej, wyczerpująca dokumentacja źródłowa, którą dołączył do wniosku potwierdza, że jedynym źródłem utrzymania ich gospodarstwa domowego są alimenty w kwocie 350 zł miesięcznie oraz cały szereg świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. W tym stanie rzeczy stwierdzić przyjdzie, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że jego sytuacja materialna i życiowa jest trudna, zaś wygenerowanie środków na opłacenie adwokata bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu niewątpliwie przekracza jego możliwości. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.