IV SA/Gl 629/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 4 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń pieniężnych z tytułu pracy przymusowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] W. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczeń z tytułu pracy przymusowej. Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wyżej przywołanego zarządzenia został doręczony do rąk adresata w dniu 7 września 2010 r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 12). Do dnia dzisiejszego wpis od skargi nie został przez stronę skarżącą uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi w myśl § 2 art. 230 P.p.s.a. są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co więcej, zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie uiścił go w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 14 września 2010 r. Dlatego też po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.