IV SA/Gl 63/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : informacji publicznej p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę Prezydent Miasta D. pismem procesowym z dnia [...] r. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję tegoż organu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej. Mocą tejże decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie udzielenia H. N. informacji publicznej dotyczącej dokumentacji związanej z przyznaniem Stypendium Miasta D. dla Najzdolniejszych Uczniów i Studentów i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem procesowym z dnia [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu odwoławczego, na wskazaną powyżej decyzję wniósł Prezydent Miasta D.. W skardze tej domagał się uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. W motywach skargi zarzucił organowi odwoławczemu wadliwą interpretację przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, względnie o jej oddalenie. W motywach odpowiedzi wskazało, że skargę wniósł organ pierwszej instancji, któremu nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym i z tego powodu należy skargę odrzucić, a gdyby skarga była dopuszczalna to zdaniem organu odwoławczego winna podlegać oddaleniu z przywołaniem analogicznej argumentacji zaprezentowanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do postanowień art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Po myśli § 2 tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak wskazuje się w literaturze legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym zawierać musi w sobie dwa elementy. Skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie oraz interes prawny we doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodności z obiektywnym porządkiem prawnym /T.Woś. /w/T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005 r. s. 214/. Nadto wskazuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego przejawia się w tym, iż działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku /A.Kabat. /w/ B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 131/. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego akcentuje się, że jednostka samorządu terytorialnego nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w przypadku, gdy decyzję w pierwszej instancji wydał organ tej jednostki /wyrok NSA z 16 lutego 2005 r. OSK 1017/04 niepubl./. Przywołanie stanowiska doktryny prawa administracyjnego oraz przyjmowanej linii orzeczniczej sądownictwa administracyjnego ma istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, ponieważ skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. wniósł Prezydent Miasta D.. Należy podkreślić, że Prezydent ten działa w imieniu własnym i w tym przypadku nie reprezentuje gminy D., ponieważ jako podmiot skarżący oznaczył Prezydenta Miasta D.. Oznacza to, że skargę do sądu administracyjnego wniósł organ pierwszej instancji, który nie zgodził się z decyzją organu odwoławczego. Organ ten we wniesionej skardze nie wykazał własnego interesu prawnego do jej wniesienia, ponieważ skarga oparta jest na zarzutach pod adresem organu odwoławczego. W skardze tej brak jest wykazania, że zaskarżona decyzja narusza interes prawny Prezydenta Miasta D., czyli ogranicza jego uprawnienia bądź nakłada na niego nieprzewidziane przepisami prawa i obowiązki. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia skargi przewidziane treścią wskazanego powyżej przepisu. Wobec powyższego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.