IV SA/Gl 63/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Asesor WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2008 r. sprawy ze skargi W.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] Nr [...] działający z upoważnienia Prezydenta Miasta G. Kierownik Działu Dodatków Mieszkaniowych Ośrodka Pomocy Społecznej w G., przyznał W.M. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. na okres od [...] do [...]. W uzasadnieniu wskazał, że wyżej wymieniony prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i jego dochód wynosi [...] zł. miesięcznie. Natomiast wydatki na lokal, wyliczone dla ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego wyniosły [...] zł. Przyznany dodatek mieszkaniowy stanowił różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a poniesionymi wydatkami w wysokości 15 % miesięcznych dochodów brutto gospodarstwa domowego. W kwocie dodatku uwzględniono ryczałt przysługujący z uwagi na brak wyposażenia lokalu w instalację centralnego ogrzewania mieszkania i centralnego ogrzewania wody. W odwołaniu z dnia [...] W.M. wniósł o wyjaśnienie przepisów prawa dotyczących przyznawanych kwot dodatków mieszkaniowych. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., na podstawie art. 3 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. Nr 79 z 2001 r., poz. 856 z późn. zm.), oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek ten przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatku dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15 % dochodów w gospodarstwie jednoosobowym. Zgodnie z art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wysokość dodatku łącznie z ryczałtem, nie może przekraczać 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. Organ odwoławczy wskazał, że wyliczenie wysokości dodatku mieszkaniowego jest prawidłowe i dokonane zostało na podstawie danych zawartych we wniosku o jego przyznanie oraz deklaracji o wysokości dochodów. W skardze wniesionej od powyższej decyzji W.M. wskazał, że jego intencją nie było kwestionowanie wysokości przyznanego dodatku mieszkaniowego, lecz potrącanie mu tego dodatku od zasiłku stałego, przyznanego od dnia [...] w kwocie [...] zł. Ponadto podniósł, że zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, do dochodu nie wlicza się kwoty zasiłku stałego. Następnie szczegółowo przedstawił w uzasadnieniu skargi swoją sytuację materialną. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wymienionego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd – na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – stwierdził, że przy wydaniu decyzji nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego ani też przepisy postępowania, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podkreślenia bowiem wymagało, że na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się różnicę między wydatkami ponoszonymi w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek - w wysokości 15 % dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie jednoosobowym. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 3 cytowanej ustawy, za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r. Ponadto na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wysokość tego dodatku, łącznie z ryczałtem na zakup opału, nie może przekraczać 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. W rozpoznawanej sprawie ustalono, że miesięczny dochód skarżącego wyniósł [...] zł. Natomiast wydatki mieszkaniowe wyliczone dla ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego – stanowiły kwotę [...] zł. miesięcznie. Wobec tego przyznany dodatek stanowił różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a poniesionymi wydatkami w wysokości 15 % miesięcznych dochodów skarżącego. Przy ustalaniu wysokości dodatku mieszkaniowego uwzględniono, że zgodnie z art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wysokość dodatku, łącznie z ryczałtem na zakup opału, nie może przekraczać 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego. Przeprowadzając kontrolę w zakresie zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdzić należało, że trafnie organ odwoławczy wskazał, iż wyliczenie wysokości dodatku mieszkaniowego jest zgodne z przepisami prawa i dokonane zostało na podstawie danych zawartych we wniosku o jego przyznanie oraz deklaracji o wysokości dochodów. Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należało, że na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, przy ustalaniu wysokości dochodu uwzględnia się kwotę zasiłku stałego. Podkreślenia bowiem wymaga, że przepis art. 3 ust. 3 tej ustawy, w sposób wyczerpujący wymienia świadczenia, które nie podlegają wliczeniu do dochodu i wśród tych świadczeń nie został wymieniony zasiłek stały. Na podstawie trafnej wykładni tego przepisu organy administracji obydwu instancji ustaliły wysokość dochodu skarżącego, przyjmując jako podstawę ustaleń materiały dokumentacyjne zawarte w aktach, tj. przede wszystkim decyzję o zmianie wysokości zasiłku stałego oraz uwzględniając dane z deklaracji o wysokości dochodów skarżącego. Natomiast poza zakresem zagadnień dotyczących podstaw rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest zarzut podniesiony w skardze, że kwota dodatku mieszkaniowego jest uwzględniana przez organ opieki społecznej przy ustalaniu wysokości świadczeń socjalnych na rzecz skarżącego. W tym bowiem zakresie zastosowanie znajdują przepisy ustawy o pomocy społecznej, a ustalenia oraz wykładnia przepisów prawa są przeprowadzane w ramach postępowania dotyczącego poszczególnych świadczeń. Przeprowadzając kontrolę w zakresie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić zatem należało, że ustalenia stanowiące jej podstawę, zostały dokonane w oparciu o prawidłową ocenę zebranego materiału dowodowego. Ponadto, na podstawie trafnych ustaleń, organ administracji zastosował prawidłową wykładnię cytowanych wyżej przepisów i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o przyznaniu W.M. dodatku mieszkaniowego w kwocie [...] zł. na okres od [...] do [...]. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane w wyniku ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych, po dokonaniu prawidłowej oceny dowodów i zastosowaniu trafnej wykładni prawa. Organy administracji rozpatrujące niniejszą sprawę, nie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego i nie naruszyły przepisów prawa materialnego tj. wyżej cytowanych przepisów ustawy o dodatku mieszkaniowym. Mając na uwadze przytoczone na wstępie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a wobec tego została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.