IV SA/Gl 63/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 grudnia 2018 r. E.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Skarga nie została podpisana przez skarżącą. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a.). Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej dnia 15 lutego 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (doręczenie zastępcze do rąk dorosłego domownika- art. 72 § 1 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z kolei na mocy art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarżąca została prawidłowo wezwana na adres wskazany w skardze do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 15 lutego 2019 r. W zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 22 lutego 2019 r. skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, zaś nieuzupełnienie braku formalnego skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi podstawę do jej odrzucenia o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.