IV SA/Gl 631/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego; W dniu 13 lutego 2013 r. M.K. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że uskarża się na poważne schorzenia słuchu i układu ruchu, zaś jedynym źródłem utrzymania jest dla niego renta w kwocie 1.273 zł. Równocześnie oświadczył, że gospodaruje samotnie, zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 35,5 m2 oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 21 marca 2013 r.), skarżący nadesłał kopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalającej aktualną wysokość pobieranej renty, dokumenty potwierdzające wysokość wydatków ponoszonych z tytułu czynszu, opłat za energię elektryczną, usługi telekomunikacyjne i za odbiór telewizji, faktury VAT dokumentujące dokonany w ostatnich miesiącach zakup leków oraz karty informacyjne potwierdzające, iż w ciągu ostatnich trzech lat był czterokrotnie hospitalizowany. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W tym miejscu należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została złożona na decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie choroby zawodowej. Tym samym skarżący jest w niej zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., a w konsekwencji jego wniosek o zwolnienie z obowiązku ich uiszczenia jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (skarżący został już o tym poinformowany wcześniejszym pismem Sądu z dnia 18 lutego 2013 r.). Odnosząc się natomiast do wniosku M.K. o ustanowienie adwokata należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku. Równocześnie przedłożone przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają, że utrzymuje się z renty w kwocie netto (do wypłaty) 1.322,28 zł (vide nadesłana kopia decyzji ZUS), będąc przy tym osobą schorowaną, poddającą się regularnemu leczeniu i rehabilitacji oraz wydatkującą relatywnie znaczne kwoty na zakup leków (patrz: nadesłane karty informacyjne leczenia szpitalnego, faktury VAT wystawione przez apteki oraz wynik badania stanowiący kartę nr 43 akt niniejszej sprawy). Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie poczynić oszczędności wystarczających na pokrycie kosztów, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.