IV SA/Gl 633/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; W treści pisma procesowego datowanego na 21 września 2016 r. W. R. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, w dniu 18 października 2016 r. skarżący nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się tylko ustanowienia adwokata (odrębnym pismem z dnia 3 października 2016 r. poinformowano go, iż korzysta w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa). W uzasadnieniu wnioskodawca powołał się na trudną sytuację materialną wywodząc, iż gospodaruje samotnie i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu komunalnym), zaś źródłem utrzymania jest dla niego dodatek mieszkaniowy, w kwocie 248,47 zł. Równocześnie zadeklarował, że jest obciążony kosztami z tytułu czynszu (50 zł), opłat za tzw. media (150 zł), kosztów wyżywienia (150 zł) oraz zakupu środków czystości (25 zł). Wraz z powyższym formularzem skarżący przedłożył kopie 9 decyzji administracyjnych o przyznaniu mu świadczeń z pomocy społecznej, w tym 5 wydanych w ostatnim okresie (sierpień i wrzesień 2016 r.), na mocy których otrzymał zasiłki celowe na zakup środków czystości i artykułów żywnościowych, a także zasiłek okresowy z powodu bezrobocia (za okres od 1 sierpnia do 30 września 2016 r., w kwocie 192.77 zł). Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku W.R. należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą bezrobotną, a jego niewątpliwie trudną sytuację materialną potwierdza fakt objęcia całym szeregiem świadczeń z pomocy społecznej, które stanowią dlań wyłączne źródło dochodu (vide: nadesłane kopie decyzji administracyjnych o przyznaniu tych świadczeń - karty nr 20-24 akt sprawy). Uwzględniwszy zaprezentowany wyżej stan rzeczy uznano, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w swoich koniecznych potrzebach. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.