IV SA/Gl 638/09

WyrokWSA w Gliwicach2010-02-23

Skład orzekający: Adam Mikusiński, Tadeusz Michalik, Szczepan Prax

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji przyznającej zasiłek celowy, gdy odwołanie zostało wniesione dzień po terminie, a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ zostało ono wniesione dzień po upływie ustawowego terminu, a strona skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Sąd administracyjny nie jest władny oceniać subiektywnych odczuć strony co do pokrzywdzenia orzeczeniem, a jedynie bada zgodność z prawem. W związku z brakiem naruszenia prawa przez zaskarżone postanowienie, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 PPSA.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta odmówił J.B. przyznania zasiłku celowego na zakup obuwia i bielizny osobistej. Decyzja została doręczona J.B. w dniu [...]. J.B. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w dniu 18 czerwca 2009 r., czyli dzień po upływie 14-dniowego terminu. Kolegium postanowieniem stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że ostatnim dniem na jego wniesienie był 17 czerwca 2009 r. J.B. zaskarżył postanowienie Kolegium do WSA, domagając się nadania biegu sprawie i wskazując, że jego zdaniem złożył odwołanie w terminie.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędzia NSA Szczepan Prax Protokolant sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] skierowaną do J. B. odmówił wymienionemu przyznania zasiłku celowego na zakup obuwia i bielizny osobistej. W pouczeniu prawnym o przysługującym stronie środku odwoławczym od decyzji prawidłowo podano, iż stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu [...], co wynika z odręcznie uczynionej przez J. B. adnotacji na druku zaskarżonej decyzji. W dniu [...] J. B. złożył osobiście w organie I instancji pismo stanowiące odwołanie od tej decyzji (data na prezentacie organu) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, ze decyzja z dnia [...] została doręczona stronie w dniu [...]. Kolegium po zapoznaniu się z odwołaniem stwierdziło, że odwołanie to zostało wniesione przez stronę z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia, a określonego w art. 129 § 2 k.p.a.. Licząc bowiem od daty otrzymania decyzji, tj. od dnia [...] czternastodniowy termin do wniesienia odwołania należało stwierdzić, że ostatnim dniem do jego wniesienia był dzień 17 czerwca 2009 r.. Odwołanie zaś zostało wniesione w dniu 18 czerwca 2009 r.. Organ zaznaczył, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący J. B. wskazywał, że jego zdaniem odwołanie złożył w 14 dniowym terminie od dnia doręczenia mu decyzji organu I instancji. Domagał się nadania biegu sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony orzeczeniem, czy rozstrzygnięcie wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony i im podobnych. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu , nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotowa skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W sprawie niniejszej orzeczenie organu I instancji zapadło w dniu [...]. Doręczone zostało stronie skarżącej w dniu [...]. Orzeczenie to zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. w zw. z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a zatem w przedmiotowym wypadku ustawowy czternastodniowy termin do jego wniesienia upływał w dniu 17 czerwca 2009 r. (środa robocza). Natomiast strona skarżąca odwołanie takie złożyła osobiście w organie I instancji w dniu 18 czerwca 2009 r.. W tym stanie rzeczy strona skarżąca uchybiła terminowi do złożenia odwołania o jeden dzień. Artykuł 58 k.p.a. w § 1 stanowi , że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin do na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, w § 2 stanowi , że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, dla której określony był termin, dopełniając jednocześnie czynności dla której określony był termin , a w § 3 stanowi, że przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Z powyższego wynika zatem, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść do organu właściwego do rozpoznania odwołania i to w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Strona skarżąca nie zawarła w treści złożonego odwołania wniosku o przywrócenie terminu. Art. 134 k.p.a. stanowi , że organ administracji stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz to , że postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Mając na uwadze wszystkie wyżej naprowadzone powody organ odwoławczy prawidłowo postanowieniem z dnia [...] opartym o cytowany wyżej przepis prawa stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania. W tym stanie rzeczy - zdaniem Sądu Administracyjnego – organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy obowiązującego prawa. Mając powyżej naprowadzone wywody na uwadze pomimo subiektywnych odczuć strony skarżącej Sąd Administracyjny uznał , że zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, zgodnie z treścią art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło