IV SA/Gl 64/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 24 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W piśmie z dnia 7 października 2013 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, natomiast kolejnym pismem sporządzonym w tej samej dacie wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 14 października 2013 r. W.C. wezwany został do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie go na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący uzupełnił brak formalny. Z treści nadesłanego wniosku wynika, że W.C. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku skarżący zaznaczył, że odbywa wieloletnią karę pozbawienia wolności, nie pracuje oraz jest człowiekiem schorowanym. W.C. oświadczył również, że nie utrzymuje kontaktów z rodziną. Skarżący poinformował, że osobami pozostającymi z nim we wspólnym gospodarstwie domowym są jego ojciec oraz dwaj bracia, natomiast nie jest w stanie podać ich stanu majątkowego. W.C. oświadczył ponadto, że nie pamięta czy posiada nieruchomości, a także że nie posiada żadnych oszczędności oraz wartościowych przedmiotów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie zakres wniosku obejmował ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W ocenie Sądu sytuacja skarżącego wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego przebywa on w Areszcie Śledczym i nie posiada żadnych środków finansowych. Powyższe nie pozwala, zdaniem Sądu, na poczynienie oszczędności, które umożliwią opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru. Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.