IV SA/Gl 640/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Adam Mikusiński, Sędzia NSA Wiesław Morys, Protokolant asystent sędziego Anna Zarzycka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta P. Ś. odmówił przyznania A. G. zasiłku pielęgnacyjnego. Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że strona nie spełnia przesłanek do nabycia wymienionego zasiłku, określonych w art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych /Dz.U. Nr 228, poz. 2255 ze zm./. Wnioskodawca legitymuje się wprawdzie orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jednak z orzeczenia tego wynika, że niepełnosprawność powstała, gdy miał on [...] lata, natomiast art. 16 ust. 3 wymaga, by niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. W odwołaniu wnioskodawca ogólnikowo wyraził niezadowolenie z wyniku sprawy. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, całkowicie podzielając przedstawione w niej ustalenia i wnioski. W skardze A. G. podniósł jedynie, że nie zgadza się z decyzją. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej odbywa się wyłącznie pod względem zgodności z prawem. Tymczasem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa – tak materialnego, jak i procesowego. W przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniono wszystkie istotne okoliczności sprawy i rozstrzygnięto ją zgodnie z obowiązującą regulacją prawną. Prawidłowo w szczególności wskazały organy administracyjne, iż przy umiarkowanym stopniu niepełnosprawności art. 16 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych prawo do zasiłku pielęgnacyjnego uzależnia od powstania niepełnosprawności w wieku do ukończenia 21 roku życia. Skarżący urodził się [...], a więc żeby spełnić wskazany warunek jego niepełnosprawność musiałaby powstać do [...]. Tymczasem orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] określiło, że niepełnosprawność skarżącego datuje się od [...] a więc o [...] lat za późno, by nabyć uprawnienie do przedmiotowego zasiłku. W tym stanie rzeczy, skoro skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw, na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm./ orzeczono, jak w sentencji. SJ/