IV SA/Gl 641/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2010 r. sprawy ze skargi J.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., powołując jako podstawę prawną art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. B. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydent Miasta B. przez Zastępcę Dyrektora Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] nr[...], orzekającej o przyznaniu odwołującemu zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup leków w wysokości 20,00 zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że w treści zaskarżonej decyzji strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Następnie wskazał, że decyzja została stronie doręczona w dniu [...], co oznacza, że termin do wniesienia przez stronę odwołania, zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., minął z dniem [...]. Natomiast odwołanie zostało złożone osobiście przez stronę w dniu [...], a zatem - z przekroczeniem terminu do wniesienia odwołania. Organ zaznaczył, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący J. B. wskazywał, że jego zdaniem odwołanie złożył w 14 dniowym terminie od dnia doręczenia mu decyzji organu I instancji. Domagał się nadania biegu sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasową argumentację. Na rozprawie skarżący utrzymywał, że odwołanie wniósł w terminie, gdyż jego zdaniem, dni wolne od pracy nie są w tym terminie uwzględniane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sytuacji, gdy sąd stwierdzi, iż zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienia w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotowa skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jest to postanowienie formalne, zamykające drogę do merytorycznego rozpoznania odwołania. Ocena legalności tegoż rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania. Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm., w skrócie k.p.a.), odwołanie od decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia. Odwołanie wniesione przez stronę z uchybieniem powyższego terminu oznacza, że czynność jego wniesienia jest bezskuteczna, zaś organ odwoławczy obowiązany jest - po myśli art. 134 k.p.a. - stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przesłankę wydania w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowi zatem ustalenie faktu złożenia odwołania po upływie okresu 14 dni od daty doręczenia (lub ogłoszenia) stronie decyzji administracyjnej. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] doręczona została stronie skarżącej w dniu [...], co potwierdza odręcznie uczyniona przez J. B. adnotacja na druku tej decyzji (k-3 akt adm.). Orzeczenie to zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania, w którym podano, iż stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Dyrektora Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Powyższe oznacza, że w przedmiotowym wypadku ustawowy czternastodniowy termin do jego wniesienia upływał w dniu [...] (środa robocza). Strona skarżąca odwołanie takie złożyła osobiście w organie pierwszej instancji w dniu [...] (data na prezentacie organu), a zatem z uchybieniem terminu do złożenia odwołania. Natomiast skarżący nie zawarł w treści złożonego odwołania wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Odnosząc się do zarzutu co do prawidłowości obliczenia czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania należy wskazać, że kwestie obliczania terminu reguluje przepis art. 57 k.p.a. W myśl jego § 1, jeżeli termin określony jest w dniach, a początkiem tego terminu jest pewne zdarzenie, wówczas przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło (art. 57 § 1 k.p.a.). Natomiast zgodnie z § 4 art. 157 k.p.a., jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Wobec wskazanych regulacji przy obliczaniu terminu wlicza się przypadające w trakcie biegu terminu dni ustawowo wolne od pracy. Jedynie w przypadku, gdy koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy termin ten wydłuża się o ten dzień, a zatem jego upływ nastąpi w następnym najbliższym dniu powszednim. Taka sytuacja nie miał jednak miejsca w niniejszej sprawie, bowiem termin do wniesienia odwołania liczony od dnia następnego od doręczenia decyzji w dniu [...] upływał w dniu [...], który przypadał na dzień roboczy. Z przedstawionych powyżej względów Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast fakt, że strona nie zgadza się z oceną stanu faktycznego i prawnego dokonaną w zaskarżonym postanowieniu nie zmienia prawidłowości wydanego orzeczenia i nie jest przesłanką stwierdzenia jego wadliwości. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.