IV SA/Gl 642/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na oświadczenie Przedsiębiorstwa A w B. Spółka Akcyjna z dnia [...]nr [...] w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów. W dniu [...] roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo D. S. zawierające roszczenia mające podstawę prawną w przepisach prawa pracy. Do pisma załączone zostało oświadczenie Przedsiębiorstwa A w B. o rozwiązanie ze skarżącym umowy o pracę bez wypowiedzenia. W piśmie zawarty został również wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. W kolejnych pismach kierowanych do Sądu skarżący zawierał dodatkowe roszczenia związane również ściśle z dziedziną prawa pracy. Wezwany do oświadczenia się, czy kolejne jego pisma stanowić mają kolejne skargi, do wezwania Sądu nie ustosunkował się. Wskazał również Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, iż reprezentować go będzie V. B., której udzielił pełnomocnictwa. Wezwany do określenia, zgodnie z treścią art. 35 p.p.s.a., czy ustanowiony przez niego pełnomocnik odpowiada wymogom wskazanego przepisu skarżący nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Norma powyższa w sposób enumeratywny określa właściwość sądów administracyjnych. Należy zauważyć, iż ani wpisy prawa własności do ksiąg wieczystych, ani odpisy z ksiąg wieczystych nie noszą cech aktów prawnych, o których mowa w treści cytowanego przepisu art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanego dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa nadto, iż istota sprawy o której mowa w treści pism D. S. wykracza poza jego kompetencje, bowiem dotyczy sporów uregulowanych przez prawo pracy, w zakresie czego wyłącznie właściwymi są sądy powszechne. Skarga niniejsza podlega odrzuceniu z mocy art. 58 ust. 1 p.p.s.a. Rozstrzygając natomiast o żądaniu skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania sądowego zgodnie z treścią przepisu art. 247 p.p.s.a. należy przyjąć, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi, co w związku z przytoczonymi wyżej wywodami ma miejsce w sprawie. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, doręczając postanowienie do rąk skarżącego, mimo wskazania przez niego osoby mającej występować jako pełnomocnik w sprawie. Osoba ta bowiem po myśli art. 35 p.p.s.a. nie może pełnić roli pełnomocnika przed sądem administracyjnym.