IV SA/Gl 643/04
PostanowienieWSA w Gliwicach2004-10-04
Skład orzekający: Sędzia NSA Wiesław Morys
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo stanowiące wezwanie do zapłaty zaległości czynszowych, niebędące aktem administracyjnym rozstrzygającym sprawę co do istoty, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga skierowana przeciwko pismu stanowiącemu wezwanie do zapłaty zaległości czynszowych, które nie jest aktem administracyjnym podlegającym kontroli sądu administracyjnego ani nie stanowi przypadku bezczynności organu w rozumieniu przepisów PPSA, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Działalność polegająca na kierowaniu wezwań do zapłaty zaległości czynszowych ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji sądów administracyjnych.Stan faktyczny
H. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Zarządu Budynków Miejskich I TBS w G. wzywające do zapłaty zaległości czynszowych. Skarżący zarzucał m.in. błędne naliczanie stawek czynszu, nieprawidłowe zameldowanie lokatorów i niewykonywanie remontów. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi, jednak skarżący jedynie powtórzył swoje zarzuty. W konsekwencji sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 4 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. L. na pismo Zastępcy Kierownika Zarządu Budynków Miejskich I Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółki z o.o. ROM-[...] w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zaległości czynszowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę
W dniu [...]r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga H. L. na wyżej określone pismo stanowiące wezwanie do zapłaty zaległości czynszowych. W skardze tej skarżący odpowiadając na to wezwanie stawia Zarządowi Budynków Miejskich I Towarzystwa Budownictwa Społecznego w G. m.in. zarzuty: błędnego naliczania stawki z 1m2 powierzchni lokalu doprowadzającego do bezpodstawnego zróżnicowania wysokości czynszu pomiędzy lokatorami na niekorzyść skarżącego, nieprawne zameldowanie lokatorów, niewykonywanie remontów oraz nieznajomość przepisów prawa.
Zarządzeniem z dnia [...]r. wezwano skarżacego do sprecyzowania przedmiotu skargi poprzez określenie czy kwestionuje on uchwałę Rady Gminy G. ustalającą stawki czynszowe, czy też zaległości czynszowe bądź też inny akt administracyjny lub jego brak, zwłaszcza w zakresie zameldowania. Przy czym wezwano skarżacego do wskazania zaskarżonego aktu, bądź w przypadku jego braku do podania czy wyczerpał on tryb odwoławczy.
Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia [...]r. zatytułowanym Sprecyzowanie skargi ponownie wniósł o przeliczenie stawek czynszu, co ma zniwelować jego zadłużenie z tego tytułu, a także o zobowiązanie Kierownika Zarządu Budynków Miejskich I Towarzystwa Budownictwa Społecznego w G. do wykreślenia z ewidencji i usunięcia siłą zameldowanych lokatorów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), stanowi zaś, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w granicach w nim wskazanych. Zakres działania sądów administracyjnych, jakkolwiek ukształtowany bardzo szeroko obejmuje wyłącznie tę działalność (lub bezczynność) administracji publicznej. Dopuszczalność skargi w odniesieniu do zakresu kognicji sądu administracyjnego przyszło ocenić na postawie zarzutów w niej zawartych, bowiem wezwany do sprecyzowania żądania, skarżący nie zadośćuczynił temu wezwaniu, powtarzając jedynie wcześniej opisane zarzuty.
Analizując materię sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga w niej rozpoznawana jest niedopuszczalna, bowiem nie dotyczy aktów bądź czynności objętych zakresem przepisu art.3§2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie tylko nie wskazał w sposób wyraźny żadnego aktu administracyjnego, który podlegałby kontroli sądowoadministracyjnej, ale też godzi się zauważyć, że ani ze skargi ani z pisma procesowego nawet w sposób pośredni nie wynika, aby jej przedmiotem był którykolwiek z aktów administracyjnych wskazanych w art. 3§2 pkt1-7 powołanej wyżej ustawy. Tymczasem pismo nie może być przedmiotem skargi, gdyż nie zawiera władczego rozstrzygnięcia. Nadto, w ocenie Sądu, nie można również potraktować przedmiotowej skargi jako skargi na bezczynność, bowiem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność dotyczy wyłącznie przypadków określonych w art.3 §2 pkt 1-4. Są to sprawy, które organy winny załatwić poprzez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, wreszcie innych niż określone powyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe wskazuje, że w przypadku bezczynności sądy administracyjne orzekają jedynie w zakresie, w jakim organy te byłyby zobowiązane do wydania jednego ze wskazanych powyżej aktów. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w przedmiotowej sprawie Zarząd Budynków Miejskich I Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółka z o.o. ROM-[...] w G. nie był uprawniony i zobowiązany do wydania któregokolwiek z wymienionych w art. 3§2 pkt1-4 wskazanej ustawy aktu administracyjnego. Zresztą ze skargi nie wynika, aby wydania takiego aktu skarżący się domagał. Z kolei działalność wymienionego podmiotu (w tym kierowanie do dłużników wezwań do zapłaty), podejmowana wskutek zaistnienia zaległości czynszowych, jest działalnością zmierzającą do wyegzekwowania należności cywilnoprawnych. Nie jest to działalność skutkująca wszczęciem postępowania administracyjnego, podlegająca kontroli sądu administracyjnego, podobnie jak dalsze wskazane w skardze kwestie, zwłaszcza gdy nie zapadło żadne rozstrzygnięcie w tej materii.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58§ 1 pkt.1 oraz art. 3 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło