IV SA/Gl 645/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; Wyrokiem z dnia 18 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę H. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...], wydaną w przedmiocie choroby zawodowej. Następnie, to jest w dniu [...] skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że udział profesjonalnego pełnomocnika procesowego w postępowaniu uważa za niezbędny w związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku. Równocześnie oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz pełnoletnią córką i posiada mieszkanie o powierzchni 55,70 m2. Nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi. Miesięczny dochód brutto rodziny skarżącego wykazany został w kwocie 2.789 zł, na którą składa się pobierane przezeń wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.317 zł, stypendium z Powiatowego Urzędu Pracy jego żony w kwocie 860 zł wraz z ryczałtem na dojazd wynoszącym 82 zł oraz stypendium socjalne córki w rozmiarze 530 zł. Strona dodała, że uskarża się na zły stan zdrowia, lecz niskie zarobki nie pozwalają jej na zakup potrzebnych leków. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych powołanych we wniosku (pismo z dnia 27 lipca 2010 r.) H. P. nadesłał dokumenty potwierdzające wysokość dochodów jego rodziny oraz rozmiar kosztów ponoszonych na jej utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku H. P.należy w pierwszej kolejności przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że przedstawiony wyżej wymóg został przezeń zachowany. Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś przedłożone przezeń w toku postępowania dokumenty źródłowe potwierdzają, iż dochód netto przypadający na jego trójosobowe gospodarstwo domowe wynosi 2.481,98 zł (w tym wynagrodzenie wyżej wymienionego w kwocie 957,06 zł - średnia z ostatnich 3 miesięcy, stypendium córki w wysokości 530 zł, dodatek mieszkaniowy w rozmiarze 215,22 zł oraz stypendium z Powiatowego Urzędu Pracy w B. przyznane jego żonie na okres odbywania stażu w kwocie brutto 890,60 zł, co daje - zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy, 779,70 zł netto). Zważywszy przy tym wysokość udokumentowanych przez wnioskującego kosztów utrzymania jego gospodarstwa domowego uznano, że dochód ten nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na pokrycie wydatków, jakie wiążą się zazwyczaj z opłaceniem udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a w szczególności ze sporządzeniem przez takiego pełnomocnika skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.