IV SA/Gl 647/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.Z. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. W. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na cztery uchwały Rady Gminy G., w tym na uchwałę z dnia [...]r. Nr [...], która stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Zaskarżoną uchwałą organ nie uwzględnił wezwania skarżącego oraz innych osób do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego jego uchwałami z dnia [...] r. nr [...] oraz [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na jej bezzasadność. Skargi na pozostałe uchwały objęte pismem z dnia [...] r. zostały zarejestrowanie pod sygnaturami IV SA/GL 644, 645 i 646. Sprawom tym został nadany odrębny bieg procesowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zważyć należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała organu z dnia [...] r. Nr [...], w której nie uwzględnił on wezwania skarżącego oraz innych osób do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego uchwałami z dnia [...] r. nr [...] oraz [...]. Tym samym jak wynika z treści cytowanego wyżej przepisu zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Odpowiedź organu administracji, nie ma bowiem charakteru decyzji administracyjnej, czy innego aktu z zakresu administracji publicznej ani czynności, które mogą zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Również pomimo, że faktycznie odpowiedź przybrała formę uchwały, nie stanowi ona aktu prawa miejscowego, ani aktu podejmowanego przez jednostkę samorządu terytorialnego w sprawach z zakresu administracji publicznej, podlegającego zaskarżeniu. Przedmiotowa uchwała ma jedynie charakter informacyjny, ustosunkowujący się do zarzutów przedstawionych w wezwaniu do usunięcia prawa oraz potwierdza złożenie wezwania przez skarżącego i wyznacza termin na wniesienie skargi do sądu. Tym samym w niniejszej sprawie otworzyła ona skarżącemu drogę do zaskarżenia wszystkich uchwał będących przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze skargę na uchwałę z dnia [...] r. Nr [...] należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.