IV SA/Gl 649/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania R.N. od decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...]r. nr [...], w sprawie zmiany decyzji z dnia [...]r. nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i nie przyznało świadczenia z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 listopada 2011r. do 31 grudnia 2011r. oraz zmieniło wysokość świadczenia z funduszu alimentacyjnego: -z kwoty 500 zł do kwoty 320 zł w okresie od 1 stycznia 2012r. do 31 stycznia 2012r, -z kwoty 500 zł do kwoty 400 zł w okresie od 1 sierpnia 2012r. do 30 września 2012r, -z kwoty 500 zł do kwoty 300 zł w okresach od 1 marca 2012r do 31 marca 2012r, od 1 maja 2012r. do 31 maja 2012r. oraz od 1 lipca 2012r. do 31 lipca 2012r. Pismem z dnia 22 maja 2012r. pełnomocnik R.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...]. W dniu 28 czerwca 2013r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nadto pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...]r. nr [...], mocą której uznano kwotę wypłaconego świadczenia z funduszu w okresie od 1 listopada 2011r. do 30 września 2012r. za świadczenie nienależnie pobrane, które podlega zwrotowi w kwocie 2290,11 zł. Pełnomocnik domagał się wstrzymania powyższych decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że miesięczne dochody uzyskiwane przez skarżącą nie przekraczają kwoty 780 zł. R. Ł. nie posiada żadnych oszczędności, a uzyskiwane przez nią dochody przeznaczane są w całości na rzecz wydatków bieżących związanych z koniecznym utrzymaniem siebie i córki. Skarżąca otrzymuje dodatek mieszkaniowy w kwocie 216,95 zł. Pomimo tego opłaty związane z bieżącym utrzymaniem mieszkania przekraczają kwotę 300 zł. Wykonanie rzeczonych decyzji skutkować będzie zmniejszeniem dochodów, utratą przez skarżącą płynności finansowej, jak również brakiem możliwości regulowania wymagalnych zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. po. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z uwagi na treść powyższych norm prawnych należy stwierdzić, że wstrzymaniu podlegają tylko takie akty i czynności organów, które posiadają przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wskazać należy, że co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147; postanowienie NSA z dnia 24 września 2009r. II OZ 782/09 publ. Lex 629019). W niniejszej sprawie pełnomocnik R. Ł. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję organu I instancji oraz odmawiającą przyznania świadczenia we wskazanym w niej okresie i zmieniającą wysokość świadczeń z funduszu alimentacyjnego w innym okresie. Rozstrzygnięcie to ma zatem częściowo charakter odmowny oraz jednocześnie zmienia wysokość dotychczas otrzymanego świadczenia. Z tego wynika, że orzeczenie takie nie podlega wykonaniu w drodze przymusu – w postępowaniu egzekucyjnym. Stwierdzić więc należy, że zaskarżona decyzja jako nienadająca się do wykonania, nie mieści się w zakresie przedmiotowym normy z art. 61 § 3 P.p.s.a. Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji wypada zauważyć, że orzeczenie to zostało wyeliminowane z obrotu prawnego mocą zaskarżonej decyzji. W konsekwencji nie można wstrzymać wykonania nieistniejącego aktu administracyjnego. Z kolei wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...]r. nr [...] uznającej wymienione w niej świadczenie z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane, dotyczy decyzji, które nie podlega kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zatem nie można wstrzymać wykonania tej decyzji. Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.