IV SA/Gl 650/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. sprawy ze skargi B. M. i T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo – wychowawczej oddala skargę Prezydent Miasta S. decyzją Nr [...] z dnia [...] r. ustalił całkowitą odpłatność wobec małżonków T. i B. M. za pobyt córki K.M. w Zespole Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych w N. w ten sposób że: - za okres od [...] r. do [...] r. wysokość odpłatności wynosi [...] zł, - za okres od [...] r. do [...] r. wysokość odpłatności wynosi [...] zł miesięcznie, - za okres od [...] r. do [...] r. wysokość odpłatności wynosi [...] zł. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, iż w toku postępowania administracyjnego ustalono, że dochód dwuosobowej rodziny wynosi [...] zł miesięcznie i przekracza kryterium dochodowe określone ustawą o pomocy społecznej w wysokości [...] zł dla gospodarstwa z uwzględnieniem dziecka przebywającego w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Organ zaznaczył, iż ustalając odpłatność oparł się na sytuacji rodzinnej, zdrowotnej, dochodowej i majątkowej strony. Odwołanie od tej decyzji wnieśli małżonkowie B. i T.M. Podnieśli, że wysokie koszty pobytu dziecka w placówce są nieuzasadnione. Bliżej nie uzasadnili tego twierdzenia. Decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 81 ust 1 ustawy o pomocy społecznej za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej, o której mowa w art. 80 ust. 8, w całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej opłatę ponoszą, do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania, rodzice dziecka, osoba pełnoletnia lub jej rodzice, a także opiekunowie prawni lub kuratorzy, w przypadku gdy dysponują dochodami dziecka, z tym że opłata ponoszona przez opiekunów prawnych, kuratorów lub osobę pełnoletnią nie może być wyższa niż 50 % kwoty stanowiącej dochód dziecka lub osoby pełnoletniej. Opłatę ustala, w drodze decyzji administracyjnej, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed skierowaniem do placówki.(ust 3). Podniesiono, że Starosta może częściowo albo całkowicie zwolnić lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w ust. 1, na wniosek lub z urzędu, ze względu na trudną sytuację materialną rodziny lub osoby.(ust 4). Starosta, ustalając wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, uwzględnia sytuację rodzinną, zdrowotną, dochodową i majątkową rodziny lub osoby.(ust 5). Rada powiatu określa zaś, w drodze uchwały, warunki częściowego lub całkowitego zwalniania z opłaty, o której mowa w ust. 1.(ust 6). Podniesiono, że w załączniku Nr [...] do uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. w sprawie warunków całkowitego lub częściowego zwalniania osób zobowiązanych do ponoszenia odpłatności za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej określono warunki częściowego lub całkowitego zwalniania rodziców, opiekunów prawnych, kuratorów i osób pełnoletnich z ponoszenia odpłatności za pobyt dzieci i osób pełnoletnich w placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Zgodnie z treścią tej uchwały za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej, kontynuującej naukę w szkole, w której osiągnęła pełnoletność, przebywającej w placówce opiekuńczo-wychowawczej opłatę ponoszą rodzice dziecka, osoba pełnoletnia lub jej rodzice, opiekunowie prawni lub kuratorzy w przypadku gdy dysponują dochodami dziecka. Obowiązek ten dotyczy również rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej i rodziców, którym władza rodzicielska została ograniczona lub zawieszona. Decyzję administracyjną w sprawie wysokości tej opłaty lub zwolnienia z jej ponoszenia wydaje Prezydent Miasta S., po uprzednim przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego i ustaleniu sytuacji rodzinnej, zdrowotnej, dochodowej i majątkowej osoby lub rodziny. W myśl uchwały - nie ponoszą opłat rodzice dziecka, których dochód nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego na podstawie art. 8 ustawy o pomocy społecznej. Z kolei wysokość opłaty za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej w placówce opiekuńczo-wychowawczej ustala się do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania dziecka w danej placówce, .publikowanego corocznie w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Osoba pełnoletnia, opiekunowie prawni i kuratorzy, którzy dysponują dochodami dziecka ponoszą opłatę w wysokości nie przekraczającej 50% kwoty stanowiącej dochód dziecka lub osoby pełnoletniej. Uchwała stanowi, że szczególnie uzasadnionych przypadkach, takich jak np. bezdomność, ponoszenie znacznych kosztów leczenia długotrwałej choroby, ponoszenie znacznych kosztów rehabilitacji związanej z niepełnosprawnością, potrzeba ochrony macierzyństwa, poniesienie strat w wyniku klęski żywiołowej lub zdarzenia losowego, śmierć członka rodziny osobę zobowiązaną do odpłatności można na jej wniosek lub z urzędu zwolnić całkowicie lub częściowo z ponoszenia tych opłat do czasu zmiany jej sytuacji życiowej. Ustalona zaś wysokość odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej nie może spowodować obniżenia dochodu osoby lub rodziny do poziomu poniżej kryterium dochodowego wynikającego z art. 8 ustawy o pomocy społecznej. Zważając na powyższe uregulowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że pobyt w placówkach opiekuńczo-wychowawczych (poza placówkami dziennego wsparcia) jest odpłatny. Opłatę ponoszą rodzice dziecka ewentualnie opiekunowie prawni lub kuratorzy, jeśli dysponują dochodami dziecka. Obowiązek ten spoczywa również na rodzicach, których pozbawiono władzy rodzicielskiej lub których władza została zawieszona albo ograniczona. Zasady ustalania opłaty i stosowania zwolnień są podobne jak przy ponoszeniu wydatków na utrzymanie dziecka w rodzinie zastępczej. Starosta może ustalić opłatę o niższej wartości niż kwota opłaty dziecka za pobyt w placówce, może zwolnić częściowo lub całkowicie rodziców z opłaty już ustalonej, może też odstąpić od ustalenia opłaty. Zwolnienie całkowite z opłaty należy rozumieć jako odstąpienie od pobrania już obliczonej opłaty, natomiast odstąpienie od ustalania to rezygnacja z jej I naliczenia. Powyższe rozstrzygnięcia mieszczą się w ramach uznania administracyjnego, mogą być wydane z inicjatywy organu jak i rodziców dziecka. Uznanie musi się jednak mieścić w granicach prawa. Ustalenie wysokości opłaty jak i zastosowanie zwolnień powinno nastąpić w drodze decyzji poprzedzonej rodzinnym wywiadem środowiskowym. Jego przeprowadzenie jest obligatoryjne ilekroć trzeba ustalić sytuację dochodową i majątkową osoby lub rodziny. Jeżeli zatem sytuacja rodzinna, zdrowotna, majątkowa lub dochodowa rodziców pozwala sądzić, że ustalenie pełnej opłaty będzie nadmiernym obciążeniem, starosta powinien opłatę obniżyć. Wskazano, że ust. 6 w/w ustawy zawarto upoważnienie dla rady miasta do określenia warunków częściowego lub całkowitego zwalniania z odpłatności za pobyt dzieci w placówce opiekuńczo- wychowawczej. Ustawodawca przeniósł zatem na organ stanowiący samorządu terytorialnego uprawnienie do określania tych zasad. Realizując to upoważnienie, rada może określić zarówno warunki konieczne jak i wystarczające do udzielenia określonego zwolnienia. Uchwała ta ma charakter aktu prawa miejscowego, czyli prawa powszechnie obowiązującego. Starosta, wydając decyzję o zwolnieniu z odpłatności, jest zobowiązany stosować się do zapisów tej uchwały. Przy ustalaniu opłaty obciążającej rodziców wychowanka, podobnie jak przy określaniu odpłatności rodziców za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, w składzie rodziny uwzględnia się dziecko przebywające w placówce oraz inne dzieci umieszczone w placówkach socjalnych, jeżeli rodzice ponoszą opłaty za ich pobyt (art. 10 ust. 3). Wskazano, że niniejszej sprawie organ pierwszej instancji ustalił sytuację dochodową rodziny B. i T. M. Kolegium stwierdziło, iż okoliczności ustalone w toku postępowania administracyjnego wskazują, iż brak jest szczególnie uzasadnionych przypadków w rozumieniu w/w uchwały do częściowego lub całkowitego zwolnienia z odpłatności, zaś organ I instancji ustalił opłatę uwzględniając sytuację dochodową oraz możliwości finansowe zobowiązanych. Organ odwoławczy wskazał zatem, iż organ I instancji skorzystał ze swojego uprawnienia i podjął decyzję w granicach uznania administracyjnego nie naruszając obowiązujących przepisów. Ponadto ustosunkowując się do treści odwołania strony Kolegium wyjaśniło, iż opłata za pobyt w placówkach opiekuńczo-wychowawczych jest obligatoryjna. Ponadto opłata z tytułu pobytu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej ustalana jest na czas pobytu tej osoby w placówce. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyjaśnia także, iż zgodnie z art. 80 ust 6 ustawy o pomocy społecznej skierowanie dziecka pozbawionego częściowo lub całkowicie opieki rodzicielskiej do całodobowej placówki opiekuńczo-wychowawczej na pobyt całodobowy może nastąpić po wyczerpaniu możliwości udzielenia pomocy w rodzinie naturalnej lub umieszczenia w rodzinie zastępczej. Całodobowy pobyt dziecka w całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej powinien mieć charakter przejściowy -do czasu powrotu dziecka do rodziny naturalnej lub umieszczenia w rodzinie zastępczej (ust 7). Oznacza to, iż po ustąpieniu przesłanek na podstawie których skierowano dziecko do placówki podopieczny może taką placówkę opuścić po spełnieniu warunków określonych w ustawie o pomocy społecznej. Jednakże do tego momentu dziecko stale pozostaje w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Kolegium podkreśliło, iż placówka opiekuńczo-wychowawcza zapewnia całodobową opiekę przez którą rozumie się zaspokajanie potrzeb życiowych dziecka zgodnie z ustalonym w rozporządzeniu standardem opieki i wychowania oraz standardami usług opiekuńczo-wychowawczych, jeżeli potrzeby te stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym. Stąd też w opinii Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzja organu I instancji zasługuje w pełni na utrzymanie w mocy, została bowiem wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami a organ administracji nie naruszył granic uznania administracyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący B. i T. M. zarzucili zaskarżonej decyzji, iż została ona wydana niezgodnie ze stanem faktycznym, gdyż nie uwzględniono wszystkich okoliczności sprawy. W dalszej części skargi skarżący opisali sytuację córki K.M., jej stan zdrowia oraz problemy wychowawcze oraz wskazali, iż ustalona opłata jest rażąco za wysoka. Wnieśli także zastrzeżenia co do sposobu sprawowania pieczy nad córką w placówce opiekuńczo – wychowawczej. Wskazali, że w decyzji nie znaleźli "prawdziwych przyczyn" umieszczenia ich córki w placówce. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości wcześniej zaprezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, czy decyzja wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony i im podobnych. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bezspornym jest, że K. M. zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] r. , sygn. akt [...] przebywa w placówce opiekuńczej. Nakłada to na skarżących jako jej rodziców obowiązek ponoszenia kosztów jej utrzymania w tej placówce do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania stosownie do art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728), zwanej dalej ustawą. Opłatę ustala, w drodze decyzji administracyjnej, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed skierowaniem do placówki, który uwzględnia sytuację rodzinną, zdrowotną, dochodową i majątkową rodziny lub osoby i który jest władny częściowo lub całkowicie zwolnić lub odstąpić od ustalenia opłaty ze względu na trudną sytuację materialną rodziny lub osoby (art. 81 ust. 3, 4 i 5 ustawy). Konkretyzację warunków udzielania ulgi polegającej na zwolnieniu określa uchwała rady powiatu stanowiąca akt prawa miejscowego (art. 81 ust. 6 ustawy). Zgodnie z obowiązująca uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. w sprawie warunków całkowitego lub częściowego zwalniania osób zobowiązanych do ponoszenia odpłatności za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej w załączniku nr [...] określono warunki częściowego lub całkowitego zwalniania rodziców, opiekunów prawnych, kuratorów i osób pełnoletnich z ponoszenia odpłatności za pobyt dzieci i osób pełnoletnich w placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Zgodnie z treścią tej uchwały za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej, kontynuującej naukę w szkole, w której osiągnęła pełnoletność, przebywającej w placówce opiekuńczo-wychowawczej opłatę ponoszą rodzice dziecka, osoba pełnoletnia lub jej rodzice, opiekunowie prawni lub kuratorzy w przypadku gdy dysponują dochodami dziecka. Obowiązek ten dotyczy również rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej i rodziców, którym władza rodzicielska została ograniczona lub zawieszona. Decyzję administracyjną w sprawie wysokości tej opłaty lub zwolnienia z jej ponoszenia wydaje Prezydent Miasta S., po uprzednim przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego i ustaleniu sytuacji rodzinnej, zdrowotnej, dochodowej i majątkowej osoby lub rodziny. W myśl uchwały - nie ponoszą opłat rodzice dziecka, których dochód nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego na podstawie art. 8 ustawy o pomocy społecznej. Z kolei wysokość opłaty za pobyt dziecka lub osoby pełnoletniej w placówce opiekuńczo-wychowawczej ustala się do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania dziecka w danej placówce, .publikowanego corocznie w Dzienniku Urzędowym Województwa . Osoba pełnoletnia, opiekunowie prawni i kuratorzy, którzy dysponują dochodami dziecka ponoszą opłatę w wysokości nie przekraczającej 50% kwoty stanowiącej dochód dziecka lub osoby pełnoletniej. Uchwała stanowi, że szczególnie uzasadnionych przypadkach, takich jak np. bezdomność, ponoszenie znacznych kosztów leczenia długotrwałej choroby, ponoszenie znacznych kosztów rehabilitacji związanej z niepełnosprawnością, potrzeba ochrony macierzyństwa, poniesienie strat w wyniku klęski żywiołowej lub zdarzenia losowego, śmierć członka rodziny osobę zobowiązaną do odpłatności można na jej wniosek lub z urzędu zwolnić całkowicie lub częściowo z ponoszenia tych opłat do czasu zmiany jej sytuacji życiowej. Ustalona zaś wysokość odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej nie może spowodować obniżenia dochodu osoby lub rodziny do poziomu poniżej kryterium dochodowego wynikającego z art. 8 ustawy o pomocy społecznej. Z analizy przepisów powyższej uchwały wynika, że w przedmiotowej sprawie bark było podstaw do przyznania skarżącym co do zasady zwolnienia całkowitego, a także częściowego z opłaty stosownie do pkt. 5 i 6 załącznika. Dochód rodziny skarżących przy uwzględnieniu w składzie rodziny dziecka (art. 10 ust. 3 ustawy) – ponad [...] zł - przekracza bowiem bardzo znacznie kryterium dochodowe dla rodziny 3 osobowej, które obecnie wynosi [...] zł.. Skarżący muszą mieć świadomość, że dopóty, dopóki ich dziecko przebywa w placówce opiekuńczo-wychowawczej są z mocy przepisów prawa obowiązani do ponoszenia opłaty do wysokości tzw. średniego miesięcznego kosztu utrzymania określonego w odpowiednim akcie prawnym. Obowiązek ten może zostać ograniczony bądź zniesiony tylko w wyjątkowych przypadkach określonych w przepisach prawa. Zwolnienie z opłaty nie jest obligatoryjne, co oznacza, że właściwy organ ma prawo, a nie obowiązek zastosowania zwolnienia. Organ może zwolnić z opłat pod warunkiem, że osoba zainteresowana spełnia przesłanki określone w przepisach i jest w stanie to udowodnić poprzez złożone przez siebie dokumenty. Innymi słowy osoba zainteresowana musi aktywnie współpracować z organem między innymi poprzez pozostawanie z nim w kontakcie, przedkładanie na wezwanie dokumentów żądanych przez organ. W interesie skarżących – czego w niniejszej sprawie nie uczynili – było zatem wykazanie, że mają oni prawo do częściowego lub całkowitego zwolnienia. Co do wysokości przedmiotowej opłaty wskazać należy, iż stosownie do obowiązujących przepisów średni miesięczny koszt utrzymania dziecka w całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej ustala w przypadku placówek regionalnych - starosta, i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia 31 marca danego roku (art. 86 ust. 7 ustawy). Powyższe ogłoszenie stanowi podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt wychowanka w całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej od następnego miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym zostało opublikowane. Przepisy art. 60 ust. 3-5 stosuje się odpowiednio (art. 86 ust. 7a). Wykonując powyższe przepisy Starosta co roku, do końca marca publikuje ogłoszenie, w którym ustala średni miesięczny koszt utrzymania dziecka w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej w danym roku. Wprawdzie w przedmiotowej sprawie organy – wbrew swoim obowiązkom - nie wskazały na jakiej podstawie ustaliły średni miesięczny koszt utrzymania w placówce opiekuńczo-wychowawczej w której przebywa córka skarżących, to jednakże nie stanowi to wady dyskwalifikującej te orzeczenia. Należy wskazać, że ze stosownego aktu prawnego opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], a to zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta N. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia średniego miesięcznego kosztu utrzymania dziecka w placówkach opiekuńczo - wychowawczych prowadzonych przez powiat grodzki N. wydanego na podstawie art. 6 pkt 15 i art. 86 ust. 7 i 7 a ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej wynika, że ustalano średni miesięczny koszt utrzymania dziecka w Zespole Placówek Opiekuńczo - Wychowawczych w N., ul. [...] w kwocie - [...] zł. Godzi się przy tym zaznaczyć, iż zarówno organy procedujące w niniejszej sprawie, jak też i sąd orzekający nie są uprawnione do kwestionowania wskazanego w tym zarządzeniu średniego miesięcznego kosztu utrzymania dziecka w placówce. Na zakończenie należy wskazać skarżącym, że zastrzeżenia co do sposobu sprawowania pieczy nad córką w placówce opiekuńczo – wychowawczej winni złożyć w organie nadzorującym ta placówkę. Z kolei to, że w decyzji nie znaleźli "prawdziwych przyczyn" umieszczenia ich córki w placówce wynika stąd, że to nie na mocy decyzji administracyjnej ich córka została umieszczona w placówce opiekuńczo – wychowawczej, lecz na mocy postanowienia sądu powszechnego z dnia [...] r. , sygn. akt [...]. Stąd też w kwestii ustalenia "prawdziwych przyczyn" umieszczenia ich córki w placówce, skarżący winni zwrócić się właśnie do wskazanego sądu, który podjął takie rozstrzygnięcie. Mając powyżej naprowadzone wywody na uwadze pomimo subiektywnych odczuć strony skarżącej Sąd Administracyjny uznał , że organ odwoławczy nie miał podstaw do zmiany lub uchylenia orzeczenia I instancji . W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone orzeczenie nie narusza w sposób istotny prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, zgodnie z treścią art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).