IV SA/Gl 651/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 22 maja 2013 r. R.Ł. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta D. Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie zmiany decyzji nr [...] z dnia [...]r. przyznającej prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. w części dotyczącej wysokości i okresu przyznania prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej M.W. w następujący sposób: 1. nie przyznano świadczenia z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2012 r. do 31 października 2012 r., 2. zmieniono z wysokości 500 zł na wysokość 400 zł w okresie od 1 listopada 2012 r. do 31 stycznia 2013 r. W dniu 28 czerwca 2013r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nadto pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...]r. nr [...], mocą której uznano kwotę wypłaconego świadczenia z funduszu w okresie od 1 października 2012r. do 31 stycznia 2013 r. za świadczenie nienależnie pobrane, które podlega zwrotowi w łącznej kwocie 850,75 zł. Pełnomocnik domagał się wstrzymania powyższych decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że miesięczne dochody uzyskiwane przez skarżącą nie przekraczają kwoty 780 zł. R.Ł. nie posiada żadnych oszczędności, a uzyskiwane przez nią dochody przeznaczane są w całości na rzecz wydatków bieżących związanych z koniecznym utrzymaniem siebie i córki. Skarżąca świadczy pracę na stanowisku pracownik biurowy w niepełnym wymiarze czasu pracy, z tytułu której pobiera wynagrodzenie w kwocie 170,78 zł. Ponadto skarżąca otrzymuje świadczenie z tytułu zasiłku rodzinnego na dziecko M.W. w kwocie 106 zł oraz świadczenie alimentacyjne w kwocie 500 zł stanowiące jej główne źródło dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. po. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z uwagi na treść powyższych norm prawnych należy stwierdzić, że wstrzymaniu podlegają tylko takie akty i czynności organów, które posiadają przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wskazać należy, że co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147; postanowienie NSA z dnia 24 września 2009r. II OZ 782/09 publ. Lex 629019). W niniejszej sprawie pełnomocnik R.Ł. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji oraz decyzji organu I instancji odmawiającej przyznania świadczenia we wskazanym w niej okresie i zmieniającej wysokość świadczeń z funduszu alimentacyjnego w innym okresie. Decyzja organu pierwszej instancji w części ma charakter odmowny oraz zmienia wysokość dotychczas otrzymanego świadczenia. Z tego wynika, że rozstrzygnięcie tej treści nie podlega wykonaniu w drodze przymusu w postępowaniu egzekucyjnym. Wprawdzie odmowa i zmiana wysokości świadczenia ma bezpośredni wpływ na kwestię pobranych już świadczeń, jednakże stanowi to przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego. Stwierdzić więc należy, że zaskarżona decyzja jako nienadająca się do wykonania, nie mieści się w zakresie przedmiotowym normy z art. 61 § 3 P.p.s.a. Z kolei wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...]r. nr [...] uznającej wymienione w niej świadczenie z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane, dotyczy decyzji, które nie podlega kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zatem nie można wstrzymać wykonania tej decyzji. Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.