IV SA/Gl 653/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. odmówić przyznania prawa pomocy; W treści skargi K.K. wniósł o zwolnienie "z wszelkich kosztów postępowania w sprawie". Następnie, to jest w dniu 12 sierpnia 2014 r. skarżący nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym ponownie oświadczył, iż domaga się zwolnienia od "wszelkich kosztów postępowania" wywodząc, że utrzymuje się z emerytury, w kwocie 2.000,93 zł i ponosi relatywnie znaczne wydatki na utrzymanie. Dodał przy tym, że posiada mieszkanie o powierzchni 46 m2, a nadto środki pieniężne, w kwocie 123.807,00 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że jakkolwiek w rubryce nr 4 złożonego formularza "PPF" skarżący nie wskazał zakresu swojego wniosku, to jednak treść uzasadnienia wniosku (rubryka nr 5 formularza) jak również brzmienie wcześniejszego żądania, które wyraził w niniejszej kwestii w skardze nie pozostawia wątpliwości, że jego intencją było ubieganie się o zwolnienie od kosztów sądowych. Odnosząc się zatem do niniejszego wniosku trzeba przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którą przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli w myśl art. 245 §3 p.p.s.a., mogącym obejmować m. in. zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy w żadnym razie nie uzasadniają uwzględnienia zgłoszonego żądania. Jak bowiem wyraźnie wynika z treści wniosku, skarżący, dysponujący stałym dochodem z tytułu emerytury, posiada zgromadzone środki pieniężne w znacznej kwocie 123.807,00 zł, co z łatwością umożliwia uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania, które na obecnym etapie sprowadzają się do wpisu od skargi, wynoszącego zaledwie 100 zł. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że wnioskodawca nie spełnia przesłanki określonej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., wobec czego należało orzec jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.