IV SA/Gl 660/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi A Sp. z o. o. w T. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1) uchyla zaskarżoną decyzję i określa, że nie może ona być wykonana; 2) zasądza od wymienionego Inspektora na rzecz strony skarżącej kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. stwierdził u H.F. chorobę zawodową – zespół cieśni w obrębie nadgarstka, wymienioną w poz. 20.1 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869 ze zm.). Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że narażenie zawodowe na powstanie przedmiotowego schorzenia występowało podczas zatrudnienia H.F. w latach 1976-1977 w Gminnej Spółdzielni "A" w K. (zakład zlikwidowany), w latach 1977-1998 w Spółce "A" w M. (zakład zlikwidowany) i od 1998 r. w Spółce B – na stanowisku szwaczki. Jednocześnie chorobę zawodową rozpoznano orzeczeniem z dnia [...] r. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. – Poradnia Chorób Zawodowych w S. Zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek odwołania Spółki B, [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając w całości jej ustalenia i wnioski. Organ odwoławczy wskazał w szczególności, że H.F. w okresie zatrudnienia do nadal na stanowisku szwaczki wykonywała prace monotypowe, obciążające kończyny górne w stawach nadgarstkowych, co stwarzało możliwość powstania przedmiotowej choroby zawodowej. W stosunku do H.F. wydana już była w dniu [...] r. decyzja organu podstawowego stopnia o braku podstaw do rozpoznania tej choroby, jednak w dalszym ciągu wykonuje ona pracę monotypową obciążającą kończyny górne w stawach nadgarstkowych. W ramach obecnego postępowania lekarze orzecznicy rozpoznali tę chorobę. Ich orzeczenie zostało należycie uzasadnione, w związku z czym pozwalało na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Wystąpiły zatem przesłanki, by na podstawie rozpoznania choroby zawodowej i oceny warunków pracy można było przyjąć z wysokim prawdopodobieństwem, że sposób wykonywania pracy w charakterze szwaczki mógł spowodować powstanie cieśni w obrębie nadgarstka. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B Sp. z o.o. w T. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej obrazę prawa procesowego i materialnego. Zdaniem skarżącej materiał sprawy nie został należycie zebrany i rozpatrzony. M. in. całkowicie pominięto okoliczność, iż wcześniej prowadzone było postępowanie zakończone negatywną dla pracownika decyzją. Ponadto wydane w sprawie orzeczenie lekarskie nie wyjaśnia wszystkich istotnych aspektów medycznych i nie zostało poddane przez organy administracji sanitarnej właściwej ocenie. Skarżąca powołała się przy tym na poprzednie orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. oraz na brak narażenia zawodowego od ponad trzech lat. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, bowiem z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa sprawa rzeczywiście nie została należycie wyjaśniona – przede wszystkim odnośnie okoliczności wynikającej co prawda z materiału sprawy, ale marginalnie potraktowanej przez organy administracyjne. Mianowicie chodzi o kwestię wydanej już wcześniej decyzji w przedmiocie tej samej choroby. Dopiero z pisma przesyłającego odwołanie wynika, że prawomocną decyzją z dnia [...] r. odmówiono stwierdzenia u H.F. omawianej choroby zawodowej. Z pisma tego wynika wręcz, że organ I instancji pominął akta postępowania, w ramach którego podjęto tę decyzję. Tymczasem jest to okoliczność o kluczowym znaczeniu, bowiem stosownie do art. 156 § 1 pkt 3 kpa wydanie decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną powoduje nieważność tej nowej decyzji. Nieważność taka występuje w razie tożsamości podmiotowej i przedmiotowej obu spraw. W niniejszym przypadku ta pierwsza jest oczywista, natomiast co do tożsamości przedmiotowej brak jest właściwych ustaleń organów. Dla ich poczynienia konieczne było sięgnięcie do akt poprzedniej sprawy a zwłaszcza decyzji, umożliwiające porównanie stanu faktycznego obu spraw. Tylko bowiem zmiana okoliczności faktycznych pozwalałaby na ponowne merytoryczne orzekanie w przedmiocie tej samej choroby zawodowej. Zmiany te mogły się ujawnić w różnych aspektach: czy to w zakresie narażenia zawodowego, czy też w stanie zdrowia pracownika. Odnośnie tej pierwszej kwestii należy zauważyć, że w chwili wydawania decyzji z dnia [...] r. H.F. pracowała już w dziale kontroli jakości i ten stan pod względem narażenia zawodowego nie pogorszył się do czasu wydania zaskarżonej decyzji. Należało zatem ustalić, czy i jakie były ustalenia w poprzedniej decyzji odnośnie narażenia zawodowego podczas wykonywania przez H.F. pracy w powyższym charakterze. O ile bowiem w pierwszej decyzji ustalonoby, że praca przy kontroli jakości nie stwarzała ryzyka powstania omawianej choroby, to przy niezmienionym stanie faktycznym brak byłoby obecnie podstaw do dokonania odmiennych ustaleń, a w rezultacie do stwierdzenia choroby zawodowej. I vice versa – w razie ustalenia poprzednio, że owa praca była związana z narażeniem zawodowym, to ustalenie to obowiązywałoby również w niniejszej sprawie, a pozostałby do wyjaśnienia jedynie aspekt medyczny sprawy. W tym względzie trafnie zarzuca skarżąca Spółka, że orzeczenie lekarskie z dnia [...]r. wymagało uzupełnienia, bowiem nie wynika z niego jakie zmiany w stanie zdrowia H.F. wystąpiły od czasu wydania poprzedniego orzeczenia lekarskiego z dnia [...] r., a zwłaszcza takie, które doprowadziły do odmiennego wniosku w zakresie rozpoznania choroby zawodowej. Uzupełniające orzeczenie lekarskie musi szczegółowo odnieść się do poprzedniego orzeczenia i uzasadnić odmienną diagnozę, która może być brana pod uwagę tylko wówczas, gdy oparta jest na ustaleniu takich zmian w stanie zdrowia H.F., które obecnie noszą znamiona choroby zawodowej z poz. 20.1 wykazu chorób zawodowych. Ponieważ zachodzi konieczność wyjaśnienia sprawy w powyższych kierunkach, dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji, przy czym o kosztach rozstrzygnięto z mocy art. 200 i 205 § 2 tego Prawa. sw