IV SA/Gl 663/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.L. na decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] D.D. działająca w imieniu P.L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję z dnia [...] nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta G. przez Kierownika Działu Świadczeń Ośrodka Pomocy Społecznej w G. w sprawie przyznania P.L. prawa do zaliczki alimentacyjnej. Pełnomocnik wskazała, iż decyzja organu I instancji została wydana z rażącym naruszeniem prawa materialnego i bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż dochód na rodzinę został obliczony prawidłowo zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zatem skargę można wnieść wyłącznie na orzeczenie organu II instancji. Z treści skargi wynika, że jej przedmiotem jest decyzja organu I instancji z dnia [...] nr [...], od której skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji za pośrednictwem organu wydającego decyzję, o czym skarżący został pouczony. Z powyższego wynika, iż rozstrzygnięcie, które skarży pełnomocnik P.L. jest rozstrzygnięciem, od którego przysługuje środek zaskarżenia. Tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.