IV SA/Gl 665/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę L. R. działający jako pełnomocnik F. G. pismem procesowym z dnia [...] r. wniósł za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję tegoż Kierownika z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Po przekazaniu przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniesionej skargi i odpowiedzi na skargę, Sąd pismem z dnia [...] r. sygn. akt IV SA/Gl 665/04 wezwał pełnomocnika skarżącego do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania F. G. oraz do uzupełnienia braku formalnego poprzez nadesłanie odpisu skargi. Do wykonania tych czynności pełnomocnik skarżącego zobowiązany został w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wskazanego pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...]r. radca prawny L. R. uzupełnił brak formalny w postaci braku odpisu skargi i przedłożył odpis udzielonego mu pełnomocnictwa. W następstwie takich działań pełnomocnika Sąd pismem z dnia [...] r sygn. akt IV SA/Gl 665/04 wezwał radcę prawnego L. R. do uzupełnienia braku formalnego przedłożonego pełnomocnictwa poprzez złożenie oświadczenia w przedmiocie pozostawania w stosunku pracy w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma i jednocześnie Sąd wezwał do uiszczenia wpisu od skargi na wskazaną powyżej decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w wysokości [...] zł w tym samym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu [...] r. uiszczony został wpis od skargi, a pismem z dnia [...] r. radca prawny L. R. poinformował, że w stosunku do niego ma zastosowanie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 1997 r. ponadto wskazał, że nadal pracuje i prowadzi kancelarię. W następstwie tego pisma Sąd w dniu [...]r. wezwał L. R. do przedłożenia oryginału pełnomocnictwa udzielonego mu przez F. G. w dniu [...] r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jak również zobowiązał go do wskazania w tym samym terminie w jakich formach wykonuje zawód radcy prawnego. Pismo to L. i R. doręczone zostało w dniu [...] r. i do dnia podjęcia rozstrzygnięcia nie został doręczony oryginał pełnomocnictwa i nie została udzielona odpowiedź w zakresie form wykonywania zawodu radcy prawnego. L. R. w piśmie z dnia [...]r. wskazał, że w stosunku do niego mają zastosowanie postanowienia art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 1997 r. o zmianie ustawy Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. Nr 75, poz. 471 ze zm./ zgodnie, z którymi radca prawny, który w dniu [...] r. wykonywał zawód jednocześnie w ramach stosunku pracy u innych pracowników niż wymienieni w art. 13 ust. 1 oraz w kancelarii radcy prawnego albo w spółce z udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie tejże ustawy, zachowując zatrudnienie w ramach stosunku pracy u innych pracodawców. Oznacza to, że możliwość ta obowiązywała do [...]r. Po myśli art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm./ radca prawny może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym tylko w ramach wykonywania zawodu w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach wskazanych w ust. 1 tego przepisu, bez jednoczesnego pozostawania w stosunku pracy. Jednocześnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego akcentuje się, że jeżeli w postępowaniu przed sądem odwoławczym jedną ze stron reprezentował radca prawny, który w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, nie mógł być jego pełnomocnikiem procesowym, to zachodziła przyczyna nieważności postępowania /wyrok Sądu Najwyższego z 27 listopada 2002 r. sygn. akt IV KN 1481/00/. W świetle przedstawionej powyżej analizy obowiązujących unormowań prawnych jak również utrwalonej linii orzeczniczej oraz działań podjętych przez sąd administracyjny skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki jej odrzucenia przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy z 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ gdyż w wyznaczonym przed Sąd terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi, gdyż nie poinformował Sądu o sposobie wykonywania zawodu radcy prawnego, oznacza to zarazem, że skargę wniosła osoba nie mogąca być pełnomocnikiem, co skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 i 6 wyżej wymienionej ustawy orzec jak w sentencji.