IV SA/Gl 666/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Protokolant st. sekr. sądowy Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Działu Dodatków Mieszkaniowych , działający z upoważnienia Prezydenta Miasta B., na podstawie art. 5 ust. 1 i 5, art. 7 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71 z 2001 r., poz. 734 z późn. zm.) i art. 104 k.p.a. przyznał K.T. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie za okres 6 miesięcy od [...] do [...] , z zastrzeżeniem iż cała kwota przekazywana będzie na konto zarządcy domu tj. A Sp. z o.o. do dnia 10 każdego miesiąca. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono w sposób szczegółowy sposób wyliczenia dodatku. W jej uzasadnieniu organ podał, że strona spełnia warunki i kryteria określone w ustawie o dodatkach mieszkaniowych uprawniające ja do otrzymania dodatku mieszkaniowego we wskazanej kwocie oraz przedstawił sposób jego wyliczenia.. Rozstrzygnięciu nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Od tej decyzji K.T. wniósł odwołanie w zakresie dotyczącym wysokości dodatku mieszkaniowego, uznając go za zbyt niski. Pokrywa on 30% wydatków ponoszonych przez niego na mieszkanie, podczas gdy w przypadku innej osoby jest to 50% wydatków. Na wysokość dodatku, jak stwierdza, mają wpływ osoby trzecie, które w jego sprawie podejmują interwencje. Decyzją z dnia [...], Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przedstawiono zasady ustalania wysokości dodatków mieszkaniowych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, świadczenie takie przysługuje osobom określonym w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. W przypadku, gdy średni miesięczny dochód jest niższy od 150% najniższej emerytury dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym. W rozpatrywanej odwołujący prowadząc jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje w lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej [...] m2, podczas gdy normatywna powierzchnia dla tego typu gospodarstwa wynosi 35 m2 (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy). W okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego dochód odwołującego wyniósł [...] -zł., co stanowi [...] zł. na miesiąc i nie jest wyższy od 175% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Faktycznie ponoszone przez stronę wydatki na zajmowane mieszkanie wynosiły [...] zł., a w przeliczeniu na powierzchnię normatywną (35 m²) [...] zł., plus ryczałt na zakup opału [...] zł, co razem stanowi [...] zł. Taka wysokość wydatków została uwzględniona przy obliczaniu wysokości dodatku mieszkaniowego. Wysokość dodatku mieszkaniowego obliczonego łącznie z ryczałtem wynosi [...] zł i stanowi różnicę pomiędzy wydatkami wraz z ryczałtem a 15% udziałem średniego miesięcznego dochodu 1 członka gospodarstwa domowego ([...] zł - 15% z [...] zł « [...] zł). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach K.T. wskazał na uchybienie organu odwoławczego w zakresie terminu do załatwienia sprawy. Poza tym podniósł, iż Referat Dodatków Mieszkaniowych, działając na zlecenie osób trzecich, w tym [...] polityków (prezydentów miasta), dokonuje kolejnego oszustwa w jego sprawie. Ponadto osoby te (byli prezydenci miasta) wpływają na organ odwoławczy, aby ten akceptował decyzje podejmowane w pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż nie znalazł podstaw prawnych do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu tyczącego naruszenia terminu załatwienia sprawy wyjaśnił, iż rzeczywiście do tego doszło, ale termin został przekroczony tylko o jeden dzień i to z powodu nieobecności członka Kolegium (sprawozdawcy w tej sprawie), spowodowany jego chorobą. Na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. skarżący podtrzymał zarzut skargi nie ustosunkowując się do wyliczeń dokonanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności przyjdzie wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei z treści art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270) wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania bądź też inne naruszenie przepisów postępowania jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność lub niezgodność z prawem. Przy czym stosownie do postanowień art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów prawa materialnego ani procesowego. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, zwanej dalej ustawą (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), regulujące zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach (art.1). Ustawa nabycie prawa do dodatku mieszkaniowego uzależnia od spełnienia określonych w niej kryteriów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty. Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku (art. 7 ust. 5 ustawy). Stosownie do treści art. 3 ust. 1 omawianej ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeśli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniżej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. W powyższym przepisie określono, w jakiej wysokości dochody w rodzinie uprawniają do ubiegania się o dodatek mieszkaniowy. Podstawowym kryterium, od którego ustawa uzależnia przyznanie dodatku mieszkaniowego jest więc poziom dochodu przypadającego na jedną osobę w gospodarstwie domowym, liczonego według zasad określonych w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy. Art. 5 wyżej wymienionej ustawy określa normatywną powierzchnię użytkową w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego, uprawniającą do przyznania dodatku mieszkaniowego - w przypadku gospodarstwa jednoosobowego, wynosi ona 35 m2. Z treści powyższego przepisu wynika, iż kryterium, od którego ustawa uzależnia przyznanie dodatku mieszkaniowego jest także powierzchnia użytkowa lokalu, w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego. Z kolei stosownie do treści art. 6 tej ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego zależy od łącznego dochodu gospodarstwa domowego, wysokości wydatków poniesionych na mieszkanie, liczby członków gospodarstwa domowego, powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu. Ponadto należało odnotować, że w myśl art. 6 ust. 4 ustawy wśród wydatków ponoszonych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego takie jak czynsz, opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości, zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną, opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości, wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, to zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego. Sposób obliczania ryczałtu określa § 3 rozporządzenia w sprawie dodatków mieszkaniowych z dnia 28 grudnia 2001 r. (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 z późn zm.). Ponadto, na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy, wysokość dodatku, łącznie z ryczałtem na zakup opału, nie może przekraczać 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. W rozpoznawanej sprawie ustalono, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i zajmuje lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej [...] m2, a więc wyższej od powierzchni normatywnej przypadającej dla jednoosobowego gospodarstwa domowego (35 m2). Dochód gospodarstwa domowego skarżącego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku wyniósł [...] zł na miesiąc i nie jest wyższy od 175% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Faktycznie ponoszone przez skarżącego wydatki na zajmowane mieszkanie przyjęto na podstawie wniosku potwierdzonego przez zarządcę budynku i wynosiły one kwotę [...] zł., co w przeliczeniu na powierzchnię normatywną (35 m²) stanowi kwotę [...] zł. W związku z tym, że w zajmowanym mieszkaniu skarżący nie posiada centralnej ciepłej wody, centralnego ogrzewania oraz instalacji gazowej kwotę tą powiększono o ryczałt ustalony zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817) kolejno w kwotach ryczałtów z tytułu braku centralnego ogrzewania (tj. [...]zł.), braku centralnej ciepłej wody (tj. [...] zł.) oraz braku instalacji gazowej ([...] zł.) - łącznie na kwotę wydatków [...] zł.,. Łączna kwota wydatków wg powierzchni normatywnej wraz z ryczałtem za ostatni miesiąc wynosiła [...] zł Taka wysokość wydatków została uwzględniona przy obliczaniu wysokości dodatku mieszkaniowego. Następnie przy ustaleniu wysokości należnego dodatku mieszkaniowego organy prawidłowo uwzględniły udział gospodarstwa domowego w kosztach utrzymania mieszkania. Jako, że średni miesięczny dochód skarżącego nie przekroczył 150% kwoty najniższej emerytury, przy określeniu tegoż udziału, w myśl art. 6 ust. 1 ustawy, wzięto pod uwagę 15% uzyskiwanych dochodów. Wysokość dodatku mieszkaniowego obliczonego łącznie z ryczałtem wynosi [...] zł i stanowi różnicę pomiędzy wydatkami wraz z ryczałtem a 15% udziałem średniego miesięcznego dochodu 1 członka gospodarstwa domowego ([...] zł - 15% z [...] zł daje kwotę [...] zł.) Stąd też należało uznać, iż wysokość przyznanego skarżącemu dodatku obliczona została prawidłowo, a w konsekwencji ustalenia poczynione w tym zakresie przez organy obydwu instancji są zgodne z regułami określonymi w ustawie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organów administracji naruszenia przepisów zarówno prawa materialnego, jak i procesowego. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego trzeba podkreślić, że na gruncie niniejszej sprawy organy administracji przyznając prawo do dodatku mieszkaniowego, kierowały się ściśle określonymi kryteriami ustawowymi . Nie stwierdzono, aby na treść podjętych decyzji miały wpływ osoby trzecie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu