IV SA/Gl 675/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem datowanym na dzień [...] M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] w sprawie zasiłku stałego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej odrzucenie. Organ wskazał, iż w w/w postanowieniu zawarto błędne pouczenie o prawie złożenia skargi do sądu administracyjnego, bowiem skarga na takie postanowienie nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w wypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wydane w trybie art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., w skrócie k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie (§ 1); o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (§ 2). Zatem, jak wynika z powołanego art. 59 k.p.a., od postanowienia przywracającego termin do wniesienia odwołania, a takie postanowienie zostało zaskarżone w niniejszej sprawie, zażalenie nie przysługuje. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie, ani postanowienie, które rozstrzygałoby sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie mieści się więc w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego określonym w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Skarga na to postanowienie nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego. Skoro więc zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego to tym samym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Z powyższych względów skargę w niniejszej sprawie, jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.