IV SA/Gl 677/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta B. zmienił swoją decyzję z dnia [...] dotyczącą zasiłku stałego na rzecz H. J. w ten sposób, że za kwiecień 2010 r. wysokość tego zasiłku przyznał w kwocie 305,44 zł, a za maj 2010 r. w kwocie 411,22 zł. Rozstrzygnięcie to wydano w trybie art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (j.t. Dz. U. Nr 175 z 2009 r., poz. 1362 ze zm.). Powołując się na art. 37 ust. 2 pkt 1 tej ustawy wskazano, że wysokość zasiłku ustalono jako różnicę między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej tj. kwoty 477 zł, a posiadanym dochodem strony, który w przypadku zasiłku na kwiecień wyniósł 171,56 zł, a dalszego zasiłku 65,78 zł. Zaznaczono, że do dochodu w marcu wliczono nadpłatę dodatku mieszkaniowego za luty. W odwołaniu H. J. zarzuciła, że jej dochód nie uległ zmianie, a nadpłata dodatku mieszkaniowego wynikła z opóźnienia wypłaty jej tego świadczenia. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, podzielając jej ustalenia i wnioski. Kolegium powołało się na definicję dochodu z art. 8 ust. 3 o pomocy społecznej oraz na zakres wyłączeń przedmiotowych z tego dochodu, przewidziany w art. 8 ust. 4, w którym nie jest wymieniony dodatek mieszkaniowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. J. uznała zaskarżoną decyzję za niezrozumiałą. Powtórzyła zarzuty i twierdzenia z odwołania akcentując, że do opóźnienia w wypłacie dodatku mieszkaniowego nie doszło z jej winy, gdyż należących do niej czynności dokonała terminowo. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, bowiem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa materialnego rzutującym na jej legalność. W szczególności należy stwierdzić, że organ odwoławczy bazował na nieaktualnym stanie prawnym. Przytaczając art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej przeoczył zmianę tego przepisu dokonaną ustawą nowelizacyjną z dnia 12 lutego 2010 r. (Dz. U. Nr 40, poz. 229), która weszła w życie od dnia 31 marca 2010 r., a więc jeszcze przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej. Dla niniejszej sprawy istotne znaczenie ma punkt 2 art. 8 ust. 4 w nowym brzmieniu, według którego do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się zasiłku celowego. Otóż z materiału sprawy wynika, że do dochodu skarżącej wliczono świadczenie pieniężne przyznane z mocy ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. Nr 267, poz. 2259 ze zm.). Zgodnie z art. 7 tej ustawy do udzielania pomocy zastosowanie mają odpowiednie przepisy ustawy o pomocy społecznej dotyczące udzielania świadczeń z pomocy społecznej. Świadczenia w zakresie dożywiania mają zatem charakter pomocy społecznej. W konsekwencji udzielone świadczenie pieniężne stanowi odmianę zasiłku celowego, co potwierdza wprost § 6 rozporządzenia z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie realizacji programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Tym samym owo świadczenie pieniężne (zasiłek celowy) od dnia 31 marca 2010 r. nie może być wliczone do dochodu przy określeniu wysokości świadczeń z pomocy społecznej. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że w niniejszej sprawie chodzi także o dochód za miesiąc poprzedzający wejście w życie wymienionej ustawy nowelizacyjnej. Nie zawiera ona bowiem przepisów intertemporalnych, w związku z czym przy orzekaniu przez organy administracyjne po jej wejściu w życie zmiana art. 8 ust. 4 każdorazowo musi być już uwzględniona co do świadczeń należnych po tej dacie. W niniejszej sprawie mowa jest o świadczeniach należnych od dnia 1 kwietnia 2010 r., a zatem dochód skarżącej winien być ustalany według nowych zasad. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracyjny uwzględni powyższą ocenę prawną, co z pewnością będzie rzutować na wysokość przysługującego skarżącej zasiłku stałego. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. SW