IV SA/Gl 685/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Protokolant specjalista Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2015 r. sprawy ze skargi L. P. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia 24 lutego 2014 r. L.P. - były funkcjonariusz Komendy Miejskiej Policji w K. - zwrócił się do z żądaniem wydania decyzji administracyjnej rozstrzygającej o jego uprawnieniu do nagrody rocznej z tytułu służby pełnionej w 2012 r. Komendant Miejski Policji w K. postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień sierż. szt. /w st. spocz./ L.P. do nagrody rocznej za 2012 rok na okres toczącego się przeciwko w/wymienionemu postępowania karnego. Jak podniósł w uzasadnieniu, stosownie do art. 110 ust. 1 ustawy o Policji (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2014 r.), policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4 ( umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego). Pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4, a jeżeli nagroda została już wypłacona - za rok, w którym postępowanie karne lub dyscyplinarne w tej sprawie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem (art. 110 ust. 8 pkt. 1). Okoliczności uzasadniające pozbawienie lub ograniczenie prawa do nagrody rocznej ustala się na podstawie orzeczeń i decyzji organów właściwych w sprawach karnych o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, dyscyplinarnych oraz dotyczących opiniowania policjantów, a także na podstawie dokumentacji prowadzonej w sprawach osobowych policjantów (§ 5 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.U. Nr 251, poz. 1859). Komendant Miejski Policji w K. nie wypłacił stronie nagrody za rok ze względu na toczące się postępowanie karne o popełnienie w roku 2012 szeregu przestępstw umyślnych o charakterze korupcyjnym, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, ściganych z oskarżenia publicznego. W tej sytuacji, jak uznał, zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania administracyjnego określona w art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a., bowiem brak jest możliwości stwierdzenia czy nagroda będzie mu przysługiwała. [...] Komendant Wojewódzki Policji - w wyniku rozpoznania zażalenia - postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. Podkreślił w szczególności, iż zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. W pewnych jednak, wyliczonych enumeratywnie w ustawie sytuacjach, nagroda roczna podlega obniżeniu (art. 110 ust. 5), a nawet nie przysługuje (art. 110 ust. 7 ustawy). I tak np. w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego policjant winien zostać pozbawiony prawa do nagrody rocznej za rok kalendarzowy, w którym popełnił przestępstwo, chyba że nagroda ten rok została już wypłacona (wówczas pozbawienie prawa do nagrody następuje za rok, w który postępowanie karne zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub policjant został zwolniony: służby - art. 110 ust. 8 ustawy). Skoro zatem przeciwko skarżącemu toczy się postępowanie karne o popełnienie w roku 2012 szeregu przestępstw umyślnych, o charakterze korupcyjnym, a nagroda roczna nie została mu wypłacona, to w konsekwencji postępowaniu temu (karnemu) przypisać należy charakter zagadnienia wstępnego, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. Od jego wyniku uzależnione jest bowiem rozstrzygnięcie w sprawie uprawnieniu do nagrody rocznej za okres służby pełnionej w 2012 r. Z tego też względu zasadnym było zawieszeń postępowania w sprawie ustalenia uprawnień strony do nagrody rocznej z tytułu służby w 2012 na okres toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego. Podobne stanowisko, jak zauważa organ drugiej instancji, prezentowane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. np. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 stycznia 2009r., sygn. akt IV SA/GI 467/08, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 317/12). W ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji nie można podzielić stanowiska skarżącego, zgodnie z którym nagroda roczna winna była mu zostać wypłacona w terminie do dnia 31 marca 2013 r. Uznanie go za właściwe prowadziłoby bowiem do patologicznej sytuacji, w której organ posiadając informację o możliwości popełnienia przez policjanta podczas wykonywania obowiązków służbowych szeregu przestępstw umyślnych, polegających na przyjęciu korzyści majątkowych w zamian za zachowania stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające w szczególności na odstąpieniu od wyciągnięcia konsekwencji prawnych wobec sprawców wykroczeń drogowych, zobowiązany byłby do wypłaty policjantowi nagrody rocznej za okres służby objęty postępowaniem karnym. Podążając tym tokiem rozumowania należałoby dojść do wniosku, że skoro skarżący zwolniony został i służby w Policji z dniem 30 kwietnia 2013 r., a przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także tworzenia funduszu nagród i zapomóg stanowi, iż policjantowi zwalnianemu i służby nagrodę roczna wypłaca się w terminie 14 dni od dnia zwolnienia, to wobec brak prawomocnego orzeczenia w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu karnym należałoby wypłacić mu nagrodę roczną także i za rok zwolnienia ze służby. W dniu 24 czerwca 2014 r. L.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której wniósł o uchylenie kwestionowanego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania. Organowi orzekającemu zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1/ art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. 1 art. 110 ust. I ustawy o Policji przez przyjęcie, iż rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej przyznania nagrody rocznej za 2012 r. zależy od toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego; 2/ art. 110 ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji zw. z art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. przez utrzymanie w mocy Postanowienia Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...]r. o zawieszeniu postępowania wydanego z naruszeniem ustawowego terminu wypłaty nagrody rocznej za 2012 r. W uzasadnieniu skargi L.P. podnosi m.in. to, że kilku funkcjonariuszy znajdujących się w podobnej sytuacji otrzymało nagrody roczne (podaje ich nazwiska), stąd czuje się poszkodowany. Jak podkreśla, stosownie do art. 110 ust 9 ustawy o Policji nagrodę roczną wypłaca się do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, za który ona przysługuje. Zatem właściwy organ winien był dokonać ustalenia w sprawie uprawnienia skarżącego do nagrody rocznej do dnia 31 marca 2013r. Do ustalenia takiego nie doszło, a Komendant Policji dokonał zawieszenia postępowania dopiero w kwietniu 2014r, a więc po ustawowo zakreślonym terminie nie tylko do ustalenia uprawnienia, ale również jego wypłaty. Nie można przy tym podzielić poglądu organu policji, iż ust. 9 art. 110 jest tylko i wyłącznie przepisem porządkowym Brzmienie przepisu wskazuje bowiem, iż organ Policji winien ustalić uprawnienie skarżącego do nagrody przed tym terminem, skoro wyplata ma nastąpić do zakreślonego ustawowo terminu. Ponadto, jak zauważa, obniżenie policjanta nagrody rocznej, podobnie jak i pozbawienie go nagrody, następuje w przypadku popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu. Jeśli zatem w dacie ustalania prawa do nagrody rocznej nie istniał prawomocny wyrok, to obowiązkiem organu było ustalenie uprawnienia do nagrody rocznej. Natomiast ewentualny negatywny dla skarżącego wynik ( prawomocny wyrok ) w sprawie karnej bodzie dawał organowi Policji prawo do wydania decyzji o obniżeniu wysokości nagrody rocznej w granicach określonych przepisem art. 110 ust. 6 lub decyzji o pozbawieniu go prawa do nagrody rocznej za 2012r., a w konsekwencji do żądania od skarżącego zwrotu nadpłaconej lub w całości wypłaconej nagrody rocznej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Komendant Policji w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Po myśli art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy. Przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Komendanta Wojewódzki Policji w K. z dnia [...]r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie zawieszenie postępowania dotyczącego ustalenia nagrody rocznej dla byłego funkcjonariusza Policji L.P. Stan faktyczny sprawy nie budzi większych wątpliwości. Ze względu na prowadzenie wobec skarżącego postępowaniem przygotowawczym o popełnienie przestępstwa umyślnego o charakterze korupcyjnym, ściganego z urzędu (art. 228 § 3 k.k.) i brak prawomocnego wyroku sądu karnego w tej sprawie organy uznały, iż zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie ustalenia uprawnienia do nagrody rocznej za 2012 r. Podstawą prawną wskazanego wyżej postanowienia jest przepis art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. w zw. z art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 1990r. o Policji (t.j. Dz. U. 2011 r. nr 287 poz. 1687, dalej: ustawa o Policji) w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.U. Nr 251, poz. 1859, dalej rozporządzenie MSWiA). Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd ( art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a.). Zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje. Nagrodę roczną wypłaca się do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje nagroda (art. 110 ust. 9). Jak wynika z analizy postanowień art. 110, zwłaszcza normy zamieszczonej w ust. 7 tego przepisu, prawo funkcjonariusza policji do nagrody rocznej nie ma charakteru bezwzględnego. W myśl bowiem art. 110 ust. 7 nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4 (chodzi o przestępstwa umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego). Ponadto, wysokość nagrody może ulec obniżeniu na zasadach określonych ust. 8 art. 110. Obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo lub czyn, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, w art. 41 ust. 1 pkt 4 i 4a oraz ust. 2 pkt 2 i 8, a także w art. 134 pkt 3-6, lub otrzymał opinię, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 i 3, albo został zwolniony ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1, a jeżeli nagroda została już wypłacona - za rok, w którym: 1) postępowanie karne lub dyscyplinarne w tej sprawie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub 2) policjant został zwolniony ze służby. Wykładnia systemowa wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, iż funkcjonariusz policji uzyskuje prawo do nagrody rocznej, o której mowa w art. 110 ust. 1 ustawy, ale tylko wtedy, kiedy nie zachodzą przeszkody określone w art. 110 ust. 7 ustawy. Przepis art. 110 ust. 8 ustawy, w tej części, w której jest mowa o pozbawieniu prawa do nagrody już wypłaconej należy odnosić jedynie do sytuacji, w których nagroda została wypłacona, natomiast po tym fakcie pojawiła się jedna z okoliczność określonych w art. 110 ust. 7 ustawy (np. zapadł prawomocny wyrok sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe wskazane w art. 41 ust. 1 pkt. 4 ustawy). W tym stanie rzeczy, skoro jest prowadzone postępowanie karne przeciwko skarżącemu, zaś jego przedmiotem jest kilka przestępstw umyślnych, ściganych z oskarżenia publicznego o charakterze korupcyjnym, popełnionych w roku 2012 w związku z wykonywaniem funkcji publicznej (w tym określonego w art. 228 § 3 Kodeksu karnego), to wydanie przez sąd wyroku w tych sprawach (i uzyskanie przez niego prawomocności) stanowi zagadnienie wstępne w sprawie ustalenia prawa do nagrody za rok 2012. Rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd (art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a.) . W świetle powyższych ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze, zwłaszcza w części dotyczącej konieczności wypłacenia nagrody rocznej za 2012 r. do 31 marca 2013 r. Termin ten, mający charakter instrukcyjny, wiąże organ tylko w sytuacji, kiedy nie zachodzą okoliczności przesądzające o pozbawieniu prawa do nagrody za rok 2012. Wobec powyższego, ze względu na zaistnienie zagadnienia wstępnego w przedmiotowej sprawie, Sąd uznał za stosowne skargę oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.