IV SA/Gl 689/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Protokolant staż. Anna Michalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2006r. sprawy ze skargi E.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta K. odmówił przyznania E.Ś. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad dzieckiem. Rozstrzygnięcie oparto na przepisach art. 6, art. 9-15, art. 24, art. 47 i art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego. W toku postępowania stwierdzono, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek do otrzymania ww. świadczenia. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje jeżeli osoba sprawująca opiekę ma prawo do zasiłku emerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub ma ustalone prawo do renty socjalnej, emerytury, renty. W odwołaniu od powyższej decyzji E.Ś. wyraziła niezadowolenie z wyniku sprawy podnosząc, że posiada dziecko, które [...]. Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) i § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925), utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia i innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem, przysługuje matce, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celi sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami, o których mowa w art. 6 b ust. 3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej, albo o znacznym stopniu niepełnosprawności. Natomiast w myśl art. 17 ust. 5 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do renty socjalnej, emerytury lub renty. Jak wynika z akt sprawy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. Inspektorat w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] przyznał wnioskodawczyni [...] od dnia [...]. W związku z tym zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych stronie nie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, gdyż ma ustalone prawo do [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach E.Ś. podniosła, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją, która jej zdaniem jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego dotychczasowego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, inne akty i czynności organów administracji publicznej. W ramach tej kontroli sąd bada przede wszystkim czy kwestionowane rozstrzygnięcia administracyjne nie uchybiają przepisom prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz przepisom prawa procesowego w stopniu dającym podstawę do wznowienia postępowania lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również czy zaskarżone akty nie są dotknięte kwalifikowaną wadą prawną skutkującą ich nieważnością. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani procesowego. W przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniono wszystkie istotne okoliczności sprawy i rozstrzygnięto zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowo w szczególności wskazały organy administracyjne, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę jeżeli ma ona ustalone prawo do [...]. Przepis art. 17 ust. 5 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, nie przewiduje w takiej sytuacji żadnych wyjątków i nie pozostawia organom orzekającym w sprawie żadnej swobody co to treści rozstrzygnięcia. Skoro skarżąca ma ustalone prawo do [...], po myśli powołanego powyżej przepisu, nie może uzyskać prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki na [...]. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.