IV SA/Gl 690/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2008r. sprawy ze skargi W.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją nr [...] z dnia [...], osoba pełniąca obowiązki Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działająca z upoważnienia Prezydenta Miasta B. odmówiła przyznania W. Ł. dodatku mieszkaniowego. Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego zaś jej materialnoprawną podstawę stanowiły przepisy art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 2, art. 5 ust. 1, art. 6, art. 7 ust. 1 i 1a i art. 7 ust. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r., o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz niesprecyzowane bliżej unormowania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r., w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.). W uzasadnieniu organ administracyjny podniósł, że skarżący nie spełnia przesłanek warunkujących nabycie prawa do spornego świadczenia. Prowadzi on bowiem jednoosobowe gospodarstwo domowe, zaś jego średni miesięczny dochód wynosi [...] zł a tym samym przekracza ustawowe kryterium ustalone w wysokości [...] najniższej emerytury (co daje [...] zł) o kwotę [...] zł. Nadto dodał, iż w niniejszym przypadku dodatek mieszkaniowy nie przysługuje gdyż jego wysokość obliczona jako różnica pomiędzy ponoszonymi przez wyżej wymienionego wydatkami na mieszkanie ([...] zł) a [...] jego dochodu ([...]zł) byłaby liczbą ujemną (-[...]zł). W odwołaniu wniesionym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. W. Ł. wyraził niezadowolenie z rozstrzygnięcia zapadłego w I instancji wywodząc, iż jest ono krzywdzące, nie uwzględnia jego trudnej sytuacji życiowej i zostało oparte na nieprawidłowych ustaleniach co do obowiązujących kryteriów dochodowych. Decyzją nr [...] z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję stanowiącą przedmiot odwołania. Organ II instancji powołał się na art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wskazując, iż sporne świadczenie przysługuje wtedy, gdy średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego osoby uprawnionej w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 125% najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym, z zastrzeżeniem art. 6 ust 8 cytowanej ustawy. Z kolei przywołany art. 6 ust 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. stanowi, że jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy niż wskazane wyżej kryterium a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę. Zważywszy powyższe Kolegium podkreśliło, że okoliczności sprawy nie uzasadniały przyznania świadczenia, o które ubiegała się strona. Łączny dochód W. Ł. prowadzącego jednoosobowe gospodarstwo domowe, uzyskany z tytułu emerytury w okresie 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku wyniósł bowiem [...] zł, co daje miesięcznie kwotę [...] zł, która przekracza kryterium 175% najniższej emerytury o [...] zł. Organ odwoławczy dodał, że brak był również podstaw do nabycia przez skarżącego prawa do dodatku mieszkaniowego w oparciu o art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. Z treści przepisów art. 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 tej regulacji wynika bowiem, że udział własny w pokrywaniu należności czynszowych wynosi 20% dochodów w gospodarstwie jednoosobowym, natomiast wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy wydatkami związanymi z zajmowaniem lokalu a rzeczonym udziałem własnym. Tymczasem obliczona w powyższy sposób kwota należnego dodatku mieszkaniowego byłaby wartością ujemną gdyż ogólne wydatki mieszkaniowe skarżącego wraz z ryczałtem za brak instalacji ciepłej wody wynoszą [...] zł, z kolei 20% dochodu wyżej wymienionego to [...] zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach W. Ł. oświadczył, iż nie zgadza się z decyzją organu odwoławczego ponownie kwestionując prawidłowość ustaleń dokonanych w toku postępowania administracyjnego jak również trafność kryteriów przyjętych przez organy obydwu instancji. Podniósł bowiem, że w jego ocenie spełnia wszystkie wymogi warunkujące przyznanie dodatku mieszkaniowego albowiem jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku, utrzymuje się z renty w kwocie [...] zł a równocześnie obciążają go wysokie koszty związane z bieżącym utrzymaniem i leczeniem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Organ odwoławczy powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazując, iż skarżący nie zachowuje kryterium, od którego art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych uzależnia nabycie prawa do spornego świadczenia, zaś wysokość dodatku mieszkaniowego wyliczonego w oparciu o art. 6 ust. 2 pkt 1 tej ustawy byłaby w przypadku wyżej wymienionego liczbą ujemną, co uniemożliwia przyznanie mu tego świadczenia na podstawie art. 6 ust. 8 wskazanej regulacji. Nadto Kolegium podkreśliło, że przyjęta w toku postępowania wysokość dochodu skarżącego w kwocie [...] zł stanowi wartość pobieranej przezeń emerytury brutto. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. przy ustalaniu dochodu osoby otrzymującej emeryturę nie odlicza się podatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Równocześnie, po myśli art. 134 §1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia art. 145 §1 przywołanej ustawy wynika natomiast, że w przypadku gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec wzruszeniu jedynie wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności zaskarżonego aktu, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) wykazała bowiem, że rozstrzygnięcie to odpowiada wymogom prawa. Zasady przyznawania świadczenia pieniężnego w postaci dodatku mieszkaniowego, obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji, uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Stosownie zatem do treści art. 3 ust. 1 przywołanej regulacji, dodatek mieszkaniowy przysługiwał osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 tej ustawy, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekraczał 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że skarżący nie zachował przesłanek warunkujących nabycie prawa do spornego świadczenia. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że średni miesięczny dochód uzyskany przezeń w okresie od [...] do lutego [...] wynosił [...] zł a zatem był wyższy niż kwota [...] zł, stanowiąca 175 % najniższej emerytury obowiązującej w dniu [...], to jest w dacie zgłoszenia wniosku o sporne świadczenie. W tym miejscu należy podkreślić, że ustalając wysokość dochodu skarżącego, organy obydwu instancji prawidłowo uwzględniły pobraną przezeń emeryturę w kwocie brutto. Zgodnie bowiem z definicją sformułowaną w art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w [...] r. Brzmienie cytowanego unormowania nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zarówno podatek dochodowy pobrany od otrzymywanej przez stronę emerytury jak i odprowadzona z tego tytułu składka na ubezpieczenie zdrowotne stanowią składnik dochodu w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. i dlatego brak jest podstaw do pomniejszenia dochodu skarżącego o kwoty rzeczonych należności. Równocześnie, jak słusznie ustalono w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, okoliczności sprawy nie uzasadniały przyznania stronie dodatku mieszkaniowego w oparciu o art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy. Jakkolwiek bowiem przepis ten umożliwia uzyskanie prawa do omawianego świadczenia osobom, w przypadku których dochód przypadający na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od określonego w art. 3 ust. 1 wskazanego aktu, to jednak może on mieć zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy kwota nadwyżki nie przekracza wysokości należnego dodatku mieszkaniowego. Tymczasem sytuacja taka nie miała w niniejszej sprawie miejsca. Nadwyżka dochodu skarżącego nad kwotą 175% najniższej emerytury obowiązującej w dniu złożenia wniosku wynosiła bowiem [...] zł, z kolei dodatek mieszkaniowy wyliczony stosownie do art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. w związku z ust. 9 tego przepisu (powierzchnia lokalu zajmowanego przez W. Ł. jest niższa od powierzchni normatywnej określonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy), jako różnica pomiędzy wydatkami ponoszonymi przezeń w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego ([...] zł), a kwotą 20% dochodów jego gospodarstwa domowego (stanowiącą tzw. udział własny w pokryciu kosztów mieszkaniowych) byłby nie tylko mniejszy od rzeczonej nadwyżki lecz stanowiłby wartość ujemną (-[...] zł). W tym stanie rzeczy podniesione w skardze zarzuty dotyczące stosowania nieprawidłowych czy też "sfałszowanych" kryteriów dochodowych nie mogły odnieść skutku. Jest bowiem jednoznaczne, że powołane w treści zaskarżonej decyzji wartości rzeczonych kryteriów zostały przyjęte w wysokości zgodnej z postanowieniami ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Ustalenie omawianych kryteriów dochodowych przez organy obydwu instancji nie nastąpiło tu więc w sposób dowolny, lecz zostało dokonane w oparciu o wskazania wynikające wprost z przepisów obowiązującego prawa, którymi organy te były związane. Zważywszy wszystkie przedstawione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało zgodnie z prawem obowiązującym w dacie jego podjęcia i dlatego działając na podstawie art. 132 oraz w oparciu o art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.